Skoro Ameryka jest tak piękna i wspaniała, produkuje światowej klasy filmy, chwali się przepięknymi parkami krajobrazowymi, to czy wnętrza mieszań również budzą baśniowe skojarzenia? Otóż akurat mieszkania w USA to dla nas wciąż zagadka. Do wpisu na temat tego, jak są urządzane przymierzałam się od jakiegoś czasu. Właściwie obserwacje te zdumiewały mnie już parę lat temu, potem tylko okazywało się, że się potwierdzają i w wielu kwestiach są identyczne bez względu na to czy to na wschodnim czy zachodnim wybrzeżu USA – czyli na przestrzeni jakichś 4500 – 5000 km :) Oczywiście mam na myśli tutaj średnią klasę mieszkań i standardy, które łatwo spotkać wszędzie. Bogate posiadłości zapewne są urządzone nieco inaczej, choć zaryzykowałabym stwierdzenie, że nadal mają wiele wspólnego ze względu na sposób myślenia Amerykanów i to, co okazuje się dla nich ważne a co zupełnie nieistotne. Opisane przykłady tyczą się znacznej większości mieszkań, które odwiedziliśmy, lub które widzieliśmy w internecie, co zresztą potwierdza się również w amerykańskich filmach. Więc chyba coś jest na rzeczy :) Myślę, że należy zacząć od tego, że Amerykanie nie przywiązują takiej wagi do własnego domu i wnętrza, jak Polacy. W Polsce każde mieszkanie jest inne, każdy urządza je na swój sposób, mamy szeroki dostęp do rozmaitych wyposażeń i mebli, wielu zróżnicowanych modeli w marketach budowlanych i z tego korzystamy. Nie chcę powiedzieć, że w USA nie ma takiego wyboru. Nawet nie do końca udało mi się temu przyjrzeć, bo nie urządzaliśmy tutaj jeszcze swojego mieszkania. Ale mamy wrażenie, że Amerykanie albo z tego wyboru nie korzystają, albo rzeczywiście mają ten łatwo dostępny(!) wybór całkiem zawężony. Nie mówimy tutaj o sklepach internetowych. Te oczywiście oferują bardzo wiele, ale chyba rzeczywiście Amerykanie kupują głównie to, co mają pod ręką. Poniżej, oprócz pierwszych 4 zdjęć i kilku wyjątków, wklejam zdjęcia pokoi znalezione na craigslist – tj. portalu ogłoszeniowym, w którym są ogłoszenia mieszkań do wynajęcia. Te zdjęcia są aktualne, znalezione dzisiaj. Każde z innego mieszkania, niektóre z różnych stanów, nie ograniczałam się do lokalizacji. Zakres cenowy wynajmu 2-pokojowego mieszkania to $1500-2500 miesięcznie. Nie przebierałam zbytnio, wybierałam to, co mi wpadało w ręce i przedstawiało ogólny standard. Duży pokój No więc przede wszystkim niewątpliwym standardem jest wykładzina, tj. “carpet” – bardzo popularna, obecna prawie zawsze i wszędzie. W Polsce oczywiście też jej używamy ale głównie do sypialni lub pokoi dziecięcych. Na pewno nie w takiej ilości jak tutaj. W USA często wykładzina idzie od samych drzwi wejściowych, poprzez wszystkie pokoje łącznie z salonem, omijając jedynie kuchnię i łazienkę. Tym samym bardzo popularne jest wykładanie nią schodów i korytarzy. W oknach najczęściej widnieją białe szerokie żaluzje lub wertykale, czasem zasłonki. Rzadko widzi się firanki. Okna, zależnie od regionu, zsuwają się na bok (np. w Kalifornii), lub do góry (bardziej typowe dla Nowego Jorku i wschodniego wybrzeża). Nie widziałam jeszcze okien otwieranych do wewnątrz mieszkania. Drugą warstwę stanowią moskitiery, często wmontowywane jako standard, szczególnie w drzwiach tarasowych. Super sprawa. Poniżej kilka zdjęć z ogłoszeń, które znalazłam pod ręką. Oczywiście są to pokoje nieumeblowane, ale przede wszystkim chodzi o zwrócenie uwagi na wykładzinę i okna. Popularne są też kominki. Przejdźmy do kuchni. Chciałoby się pomyśleć, że skoro Amerykanie są wygodni i często idą na łatwiznę, to i w kuchni powinno być wszystko dziecinnie proste w obsłudze. Jednak okazuje się, że przed wszystkim ma być DUŻE. W szczególności lodówki, kuchenki i piekarniki. Nie spotkałam jeszcze wymienionych urządzeń w rozmiarze takim, jaki z powodzeniem jest popularny w Polsce, tj. 60cm. Tutaj szerokość kuchenek i piekarników to ok 75 cm, lodówki zaczynają się od 72 :) Kuchenki muszą być koniecznie zintegrowane z piekarnikiem i wolno-stojące (czytaj: wielkie ciężkie klocki z wielkimi pokrętłami co by swobodnie móc nimi obracać). Kto będzie się przyglądał i próbował trafić w miniaturowe albo o zgrozo dotykowe przyciski gdy chce ustawić palnik na połowę mocy? Wspominając o tym, że Amerykanie uwielbiają, gdy coś jest proste w obsłudze, dziwimy się jednemu: Dlaczego WSZYSTKIE kuchenki są albo gazowe albo elektryczne z żelazną spiralą, zamiast zgrabnych, prostych w obsłudze płyt elektrycznych lub indukcyjnych i łatwych w czyszczeniu?? Przecież zakładając, że stać Amerykanów na kupienie sobie każdego rodzaju kuchenki (rodzaju, nie mam na myśli modelu), dlaczego decydują się na takie, które mają tysiące zakamarków, w które przy każdym gotowaniu wpadają resztki jedzenia? Czasem można trafić na płytę elektryczną ale płyta indukcyjna, która jest najprostsza w utrzymaniu czystości? Nie ma mowy :) Nie twierdzę, że w Polsce płyta indukcyjna to standard, ale powiedzmy, że często jest kwestią budżetu, a Amerykanom jest zdecydowanie łatwiej pozwolić sobie na taki gadżet więc o co chodzi? Zapewne odpowiedź jest zwyczajnie w kulturze i tym, że płyty elektryczne lub indukcyjne nie są promowane w sklepach, niełatwo je spotkać w marketach i przede wszystkim rzadko są produkowane w takich rozmiarach, do których Amerykanie są przyzwyczajeni. Ale wielki wolnostojący kloc o szer. 75cm w każdej amerykańskiej kuchni… to już chyba przegięcie :) Dodatkowo oczywiście – mikrofalówka! Bez niej kuchnia nie byłaby kuchnią. Ostatnio Jesse tłumaczył się nam, że smaży/podgrzewa gotowe mrożone danie na patelni bo chwilowo nie ma kuchenki mikrofalowej i nas przepraszał, że to długo trwa. O zgrozo! Do tego – musi być wielka i szeroka, najlepiej takiej samej szerokości co kuchenka i zawieszona tuż nad nią, jako kolejne narzędzie do gotowania. Co prawda jest to całkiem wygodne, gdy kuchenka wisi na wysokości wzroku, ale ten standard i wszechobecność takiego rozwiązania po prostu zadziwia. Kolory! Kuchenki i mikrofalówki występują najczęściej w kolorze albo białym albo czarnym. Inox”owe obudowy występują rzadziej lub są oznaką nieco wyższego standardu. Nasz ulubiony zestaw to białe szafki i czarne urządzenia, lub np. biała lodówka i czarna kuchenka z mikrofalą. Nie widzę zbytniego celu w wyróżnianiu tych klocków na tle mebli, ale może jest jakiś ukryty cel :) Lodówka najlepiej dwudrzwiowa. Jeśli nie, to biedniejsza jedno-drzwiowa wersja mierzy 72cm szerokości. Odkąd tutaj mieszkamy chyba nie udałoby się stwierdzić, że mamy pełną lodówkę ;) Biała – to najtańsza. Ewentualnie czarna. Najlepsze są stainless steel, tj. ze stali nierdzewnej, ale akurat nie trafiłam na taką na szybko przeszukując ogłoszenia! Nie ma mowy o lodówkach do zabudowy, przecież to niemożliwe… W zlewie obowiązkowo elektryczny młynek siekający resztki jedzenia. Ten gadżet pojawia się również i w Polsce i jest rzeczywiście niezwykle przydatny, ale tutaj to norma i o ile można spotkać się z gorszą kategorią reszty urządzeń, to młynek musi być :) Tak samo blat – najczęściej z granitu. Blaty laminowane spotykane są w mieszkaniach o biedniejszym standardzie, choć u nas w Polsce nadal są bardzo powszechne ze względu na ekonomiczną cenę. Na podłodze – płytki lub winyl. Winyl obok wykładziny jest nadal szeroko stosowany w domach o średnim standardzie. W Polsce raczej odchodzi do lamusa, sama osobiście również nie przepadam za winylową podłogą, a wręcz jej unikam jak ognia, ale w USA nadal daje się spotkać w całkiem dobrze urządzonych domach. Szafki są bardzo często białe. Biały to jakiś niebywały standard albo wciąż aktualna moda. Podobają mi się białe szafki kuchenne ale nowoczesne, płaskie, połyskowe, nie takie :) Łazienka Tutaj dopiero roi się od standardów! Łazienka to przede wszystkim wanna do pół łydki i zasłonka na rurce. Zamiast zasłonki również popularne bywają plastikowe parawany, często spotykane w Polsce. Wewnętrzne ścianki wanny mają wysokość 32cm, długość dna to ok 115cm. O ile zasłonki są bardzo Ok, o tyle wanna, która ani nie jest brodzikiem ani normaną wanną, w której można usiąść i się spokojnie zanurzyć nie powinna nazywać się wanną! W Polsce każdy traktowałby ją jedynie jako wanienkę dla dzieci :))) A tutaj można ją spotkać w każdym typowym domu lub mieszkaniu. Tak więc po co komu tak niska wanna? Po co wszystkim tak niska wanna? Czy nie można poszukać troszkę dokładniej i kupić normalnego, choćby głębszego rozmiaru? :) Odnośnie główek prysznicowych – bardzo często spotyka się takie wystające na krótkiej rurce główki bez żadnego węża. Gałka do regulowania wody jest zaś zamontowana w ścianie, gdzieś pomiędzy kranem a prysznicem. Taki standard często jest serwowany również w hotelach. Niejednokrotnie wanna tworzy integralną “tubę” ze ściankami, które bywają plastikowe i są przymocowane do ścian łazienki, a jeśli wyłożone są płytki, to również tylko na długości wanny i wysokości prysznica. Nie ma co przesadzać :) Warto zwrócić uwagę na pierwsze dwa zdjęcia, które pochodzą z różnych mieszkań. Nie szukałam długo. Podobieństwo zauważyłam dopiero gdy układałam je obok siebie ;-) Umywalki – koniecznie w połączeniu z blatem. Czasem są wyprofilowane w blacie, czasem nakładane z góry, ale często towarzyszy im granit, który tworzy profil na krawędzi przyległych ścian. WC zawsze całkowicie na wierzchu, nie widziałam jeszcze toalety zabudowanej tak jak w Polsce. Na podłodze często płytki, czasem winyl. Szafki – białe lub drewniane. Na ściankach baranek. Ale to akurat nie tylko w łazience, a bardzo często i w całym mieszkaniu. Koniecznie wymagą komentarza pralki i suszarki! To, co mi się bardzo podoba w Ameryce, to że wraz z pralką w parze idzie zawsze suszarka. Może nie jest to najzdrowsze rozwiązanie dla każdego rodzaju ubrań, ale przy odpowiednim korzystaniu cudownie jest móc rano lub po południu uprać i wysuszyć ręczniki, by jeszcze tego samego dnia móc użyć świeżych i pachnących. Tak samo jest z pościelą, bielizną lub innymi ubraniami. Nie ma tutaj zwyczaju suszenia ubrań na wieszakach, nie widzi się prania na balkonach, nie zajmują miejsca w domach. Rewelacja. W Polsce oczywiście również dostępne są suszarki tylko zwykle nie planuje się na nie miejsca przy gospodarowaniu przestrzeni. W USA odwrotnie – czasem bywają na nie oddzielne pomieszczenia. W naszym mieszkaniu na przykład takie pomieszczenie jest przewidziane w balkonie, tj. w jednej ze ścian balkonu mamy drzwi, w których znajduje się tylko pralka a nad nią suszarka. Idealna sprawa, gdyż nie hałasuje i nie zajmuje miejsca. Akurat z tym rozwiązaniem spotkałam się pierwszy raz, ale dotychczas widywałam oba urządzenia np. w piwnicy lub garażu (w Polsce też popularne) albo specjalnie dedykowanej wnęce z drzwiami. Rzadko spotyka się pralkę i suszarkę w łazience, tzn. ja nie widziałam nigdy. Pokój gościnny / Sypialnia Drzwi do pokoi również są najczęściej białe, i właściwie prawie kartonowe (tak samo jak drzwi wejściowe :)) W pokojach bardzo popularne są żyrandole z wiatrakami. Prawie wszędzie można je spotkać. Tak jak lodówki i kuchenki zazwyczaj są wolno-stojące, tak szafy najczęściej są w zabudowie. Czasem są to tzw. walk-in clostes, tj. przez nas rozumiane garderoby, a czasem mniejsze wnęki, które wyposaża się w różne półki, segregatory itd, do których tylko domontowuje się drzwi i gotowe. Osobiście bardzo lubię to rozwiązanie. Mamy garderobę w sypialni i bardzo podoba mi się taka opcja w standardzie. Zapraszam również do zapoznania się z wpisem na temat łóżek i materacy, na jakich się tutaj sypia – “Łóżkowe Sprawy”:) Klamki najczęściej bywają okrągłe, gałkowe. O ile w Polsce raczej nie jest to popularny model, w USA nadal stosowany jest wszędzie. Włączniki do świateł – zawsze w formie wąskiego przełącznika. Szaleństwo!:) Mieszkania w USA to jeden z elementów kultury, w którym całkiem sporo byśmy zmienili :) Jednak o ile nie da się zmienić pewnych reguł życia, które mogą komuś nie do końca odpowiadać, to akurat z odrobiną chęci mieszkanie można urządzić całkiem oryginalnie – trzeba po prostu chcieć i nieco poszukać. Zapraszam do pozostawienia komentarzy na temat tego czy podoba Wam się amerykański standard oraz czy może sami macie podobne obserwacje?

“Jak zostać agentem nieruchomości?” – było najczęściej wpisywanym hasłem Google w 2021 roku. Kariera pośrednika nieruchomości oferuje elastyczne warunki pracy, swobodę wynikająca z bycia szefem samego siebie a także nieograniczone wręcz możliwości zarobkowe. Zdaniem wielu (zaliczam się do tej grupy) real estate, obok inwestycji na giełdzie – jest właściwie jedynym sposobem budowania majątku w branży, która nie dyskryminuje: “Realtorami” zostali przedstawiciele wolnych zawodów, profesjonaliści w innych branżach szukający nowej kariery czy studenci rozpoczynający kariere zawodowa. Jako biznesowy “Coach” którego zadaniem jest przeprowadzić przez pierwsze cztery transakcje nowych agentów na własne oczy widzę, że osoby posiadające predyspozycje do pracy w zawodzie, które wykonują to, co powinny, osiągają spektakularny sukces. Moja największa satysfakcja czerpana jest właśnie z sukcesu naszych podopiecznych. 20-latek “zamykający” swoją pierwszą transakcję. Samotna mama pracująca na kilka etapów, aby związać koniec z końcem otrzymuje pierwsze komisowe od sprzedaży i jest to największy czek, jaki w życiu widziała. Fryzjer zostający “Realtorem”, który zdaje sobie sprawę z potencjału drzemiącego w siatce kontaktów nawiązanych z klientami na fryzjerskim krześle – to wszystko historie z naszego biura, które obrazują prawdziwą zmianę w życiu. W obliczu wyzwań, jakie prezentowała pandemia powodując tsunami na rynku pracy “Jak zostać agentem nieruchomości?” – było najczęściej wpisywanym hasłem Google w 2021 roku. Ostatnie dwa lata pandemicznego “Lockdown” to kilka fenomenów jak “Wielka rezygnacja” czyli fala rezygnacji na rynku pracy – najczęściej z sektora korporacyjnego, służby zdrowia i edukacji – sprawiła, że najchętniej poszukiwanymi były zawody oferujące niezależność – jak pośrednik nieruchomości, agent ubezpieczeniowy czy doradca pożyczkowy. Ogromną rolę w popularności zawodu agenta nieruchomości odgrywają (niestety) media: telewizja roi się od propozycji programowych prezentujących sukces i wielkie pieniądze w real estate: “Selling sunset” czy “Million dollar Listing” prezentują szczątkowy i niekompletny obraz branży – co spotyka się z coraz większą jej krytyka, a ja, pracujący na co dzień z nowymi w branży osobami, mogę jedynie poświadczyć jak wielką krzywdę owe programy wyrządzają rzeszy adeptów, którzy do pracy w charakterze agenta przychodzą posiadając skrzywiony obraz tego, czym jest ta branża. Mowa o stereotypach, jak atrakcyjny wygląd i luksusowy samochód – tak promowanych w mediach. W rzeczywistości kariera agenta nieruchomości to praca w sektorze sprzedaży. Sprzedajemy nieruchomości oraz naszą ekspertyzę potencjalnym klientom. W Keller Williams International wierzymy, że głównym źródłem potencjalnego biznesu jest nasza sieć kontaktów. Wg. Gary’ego Kellera – założyciela Keller WIlliams Realty, który całą wiedzę zawarł w bestsellerowej książce “Million Dollar Real Estate Agent” – by zdobyć zaufanie i “biznes” osób w naszej bazie danych należy utrzymywać z nimi kontakt i “dotknąć ich” przynajmniej 30 razy w roku kalendarzowym. W przypadku mojej praktyki robię to oferując co dwa tygodnie podcasty i “market updates”, co miesiąc “newsletter” i pocztówki, 4 imprezy czy wydarzenia specjalne w roku w dodatku do materiałów promocyjnych i imprez sponsorowanych. Ustawienie kalendarza marketingowego to jedna z podstawowych czynności, których uczymy. Najważniejsza z nich jest jednak “Lead Generation” czyli generowanie potencjalnych klientów – co robimy z użyciem wyżej wymienionych metod oraz – przede wszystkim – telefonu i rozmowy w cztery oczy. Fenomen “Lead generation” czyli kompletowania swojej książki biznesu jest podstawą w jakimkolwiek przedsiębiorstwie. W celu pozyskania klientów na telefonie część dnia spędzają – oprócz agentów nieruchomości – także prawnicy, lekarze czy politycy (choć u nich to nazywa się fund raising). Osoby nierozumiejące konieczności generowania biznesu na bazie dziennej nie zostają w tej branży zbyt długo. Za to ci, którzy do serca wezmą zestaw prostych reguł, liczyć mogą na satysfakcjonująca karierę, ktora oprocz “sześciocyfrowych” zarobków oferuje także możliwość samorozwoju i realizacji życiowych marzeń. Co nie oznacza, że jest to branża łatwa: na rynku w USA aktywnych jest obecnie rekordowa liczba ponad 3 mln licencji pośrednika nieruchomości, a w słonecznych stanach istnieje nawet dowcip mówiący, że gdy kogoś zatrzyma policja, to bardziej prawdopodobne jest, iż kierowca wyjmie licencję pośrednika niż prawo jazdy (od gry słów: Real Estate License vs Driver’s License). To sprawia, że w skali całego kraju obecna średnia “Listingów” czyli ofert sprzedaży wynosi na agenta na miesiąc. A to sprawia, że real estate to zawód pełen konkurencji, w którym konieczna jest nieustanna czujność. Pandemiczne trendy w zatrudnieniu sugerują, że po niecałym roku od “wielkiej rezygnacji” część z jej uczestników zmienia azymut – w mojej praktyce coacha widze gros osób, które zniechęcone wyzwaniami prezentowanymi w branży nieruchomości, postanawia powrócić do poprzedniego zawodu lub poszukać nowego. To sprawia, że możliwości otwierają się przed nowymi adeptami, których zapraszamy do rozpoczęcia kariery “Realtora.” Aby nim zostać konieczna jest licencja, na którą zdaje się po przejściu kursu na agenta. Przed laty, owe kursy robić można było jedynie w lokalnych zrzeszeniach pośrednika, jednak od jakiegoś czasu oferowane są także przez firmy w sektorze edukacji czy w formule nauki w domu. W Keller Williams oferujemy od niedawna szkołę on-line, którą prezentujemy w porozumieniu z potentatem na rynku edukacji Kaplan. Nasze kursy przygotowawcze do licencji robić można we wszystkich 50 stanach, a osobom kwalifikującym się oferujemy stypendia, które pokryją koszt edukacji. Zapraszam po więcej informacji telefonicznie – skanując kod QR dostaniecie panstwo wiecej informacji dotyczącej KSCORE – Keller School of Real Estate, z której do naszego biura trafi tylko tego lata ponad 120 adeptów. Czy wśród nich pojawia się polonijne przyszłe gwiazdy branży pośrednictwa? Źródło: Dziennik Zwiazkowy Sergiusz “Sergio” Zgrzębski – pośrednik handlu nieruchomościami/przedsiębiorca prowadzący działalność pod szyldem franczyzy Keller Williams Premiere Properties, Real Estate Coach (instruktor w branży nieruchomości) w EtoP Group zrzeszającej 1200+ agentów KW w 5 biurach na zachodnich przedmieściach Chicago. Tytuł Top Agent 2018-2022 oraz złota nagroda za reprezentowanie sprzedających za 2021 rok od Keller Williams International. Ur. w Gdyni w Polsce. Absolwent Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im M. Wańkowicza na kierunku dziennikarstwo prasowe (Licencjat) oraz Columbia College Chicago na kierunku Produkcja Telewizyjna w specjalizacji reżyseria TV (Bachelor). Dziennikarz radiowy i telewizyjny przez lata związany z Polvision TV, laureat nagrody Better Business Bureau Diogenes Award for Excellence in Media. “Public servant” czyli sługa publiczny i kandydat w lokalnych wyborach. W przeszłości wiceprezes Bensenville Community Public Library. (630) 935-6135

Najpopularniejsze w BUSINESS INSIDER Wiadomości Groźna bakteria w amerykańskiej glebie i wodzie. Oto objawy infekcji dzisiaj 13:29 Insider Makroekonomia Gospodarka USA się kurczy. Recesja gospodarczego giganta zwiastuje kłopoty innych wczoraj 14:52 Business Insider Polska Gospodarka Złoty zareagował na słowa szefa Fed. Na rynkach powiało optymizmem środa 22:23 Business Insider Polska Gospodarka Jest decyzja Fed. Stopy procentowe w USA znów w górę środa 20:00 Business Insider Polska Wiadomości To będzie nowa posada Borisa Johnsona? Ma poparcie Ukraińców i Brytyjczyków środa 13:08 Makroekonomia Dziś ważna decyzja amerykańskiego banku centralnego. Wpłynie na dolara, złotego i polską gospodarkę środa 06:38 Maciej Rudke Gospodarka Biały Dom interweniuje w sprawie cen paliw. Sięga po rezerwy strategiczne wtorek 19:12 Technologie Śledztwo FBI: te urządzenia Huawei mogą przechwytywać wojskową łączność poniedziałek 20:59 PAP Technologie Wojsko Chin bardziej agresywne. Amerykański generał mówi o przejęciach samolotów niedziela 15:28 Business Insider Polska Wideo Pięć objawów tego, że brakuje ci snu, mimo że nie czujesz się zmęczony niedziela 08:50 Insider Biznes Domy do 70 m kw. bez formalności nie przyciągnęły tłumów. A rząd chce rozszerzyć program sobota 14:37 Justyna Sobolak Wideo Tworzą talerze z odpadów po trzcinie cukrowej. Zarabiają 591 zł miesięcznie sobota 10:45 Insider Wiadomości Prezydent USA zakażony koronawirusem. Ma objawy Wiadomości Henry Kissinger ostrzega Bidena przed konfrontacją z Chinami Buiness Insider Polska Wiadomości Biały Dom: Rosjanie przygotowują aneksję ukraińskich terytoriów Firmy Sturbucks zamknie "wiele kawiarni". Szef sieci podał zaskakujący powód Wiadomości Przetrwał siedmiu prezydentów. "Lekarz Ameryki" potwierdza, że odchodzi Business Insider Polska Wideo Tylko 1 proc. sosu sojowego w Japonii powstaje w ten sposób. Kluczem jest beczka Insider Wideo To jedne z najdroższych owoców morza na świecie. Ich zbieranie grozi śmiercią Insider Wideo Pomaga rozwiązać śmiertelnie niebezpieczny problem. "Ciężko jest zbudować coś wielkiego" Insider Wideo Skąd się wzięli oligarchowie? Rosja była wystawiona na sprzedaż Insider Wideo W Ukrainie utknęło ponad 20 mln ton zboża. Co to oznacza dla świata? Insider Wideo W ciężkich warunkach ręcznie zbierają sól. Dostają 4 dol. za tonę Insider Wiadomości USA wznawiają współpracę z Rosją w kosmosie Business Insider Polska Surowce Tańszej ropy nie będzie? Rozmowy Bidena z Arabią Saudyjską bez powodzenia PAP Gospodarka Takiej inflacji nie widziała najstarsza wnuczka Bidena. Najwyższy wzrost cen w USA od 1981 r. oprac. Jacek Frączyk Wiadomości Rosja znalazła sprzymierzeńca? Tego sojuszu obawia się Waszyngton. PAP Motoryzacja Współpracownik Bidena chwali w Warszawie polski hit eksportowy. "To jest przyszłość" PAP Gospodarka Fatalne nastroje na świecie. Szef Międzynarodowej Agencji Energii: może jeszcze nie widzieliśmy najgorszego Nowe technologie Prezydent USA prezentuje zdjęcie Wszechświata z najpotężniejszego teleskopu w historii Wiadomości 316 osób dziennie ginie od broni palnej. Biden chce zmienić prawo, ale tej masakry nie powstrzyma Anna Anagnostopulu Wideo Dlaczego japoński dżins jest taki drogi? Kiedyś Japonia chciała być jak USA Insider Wideo Od 54 lat zajmuje się produkcją płytek Zellige. "Z 10 kg gliny powstaje 1 m kw. płytek" Insider Wideo Jak powstaje kolorowa biżuteria tytanowa? Kluczem jest anodowanie Insider Twoje pieniądze Kupił opuszczoną kamienną chatę. Przerobił ją na prawdziwy dom Insider Wiadomości Rosja straszy Stany Zjednoczone. Grozi chęcią odzyskania Alaski Buiness Insider Polska, PAP Wiadomości Rosja na spotkaniu G20. Reakcja liderów innych państw jej się nie spodoba Busiess Insider Polska Wideo Co sprawia, że jesteś nieszczęśliwy? Oto trzy główne powody Insider Wideo Masz problem z plączącymi kablami? Oto prosty patent Insider Gospodarka Tajna mobilizacja rosyjskiej gospodarki. Amerykańscy stratedzy ostrzegają PAP Technologie Nowa broń przeciwko Putinowi. USA uruchamiają kolejny pakiet dostaw PAP Wiadomości Złapali oligarchę i zajęli mu miliard dolarów Przegląd prasy Wiadomości USA. Nie powiódł się test nowej broni Przegląd prasy Wiadomości Szef MSZ: to początek stałych baz USA w Europie Środkowo-Wschodniej PAP Wideo Jak spożycie ecstasy wpływa na twój mózg i ciało? Wystrzał serotoniny Insider Wideo Oto fotowoltaiczny "kwiatek". Produkuje nawet o połowę więcej energii niż zwykłe panele Insider Makroekonomia Amerykańska gospodarka mocno hamuje. Spadek PKB okazał się większy, niż zakładano Busines Insider Polska

Stylów, w których buduje się domy jest mnóstwo. Na przestrzeni wieków powstało wiele rodzajów budynków, z których jedne przetrwały próbę czasu, a inne przeszły do historii. Najsilniejszym ośrodkiem wpływu na architekturę w Nowym Świecie była oczywiście Wielka Brytania, dawna potęga kolonialna, do której należały także ziemie Ameryki Północnej. Oczywiście, współczesne domy niewiele mają wspólnego z budownictwem z tamtych czasów, odtwarzają jedynie najbardziej charakterystyczne cechy tego stylu. Warto zobaczyć, w jakich stylach budowało się i nadal buduje domy jednorodzinne w USA, kraju, do którego wraz z osadnikami z niemal całego świata dotarło wiele wpływów architektonicznych. SPLIT LEVEL To styl współczesny, wykreowany tak, aby w domu rozdzielić pewne funkcje życiowe takie, jak spanie czy też przyjmowanie gości. Split level to wielopoziomowa odmiana ranchu. Styl ten powstał w latach pięćdziesiątych. Na dolnym poziomie (lower level) z reguły znajduje się pokój rodzinny, często z kominkiem oraz garaż. Na poziomie średnim, do którego wiodą drzwi wejściowe znajduje się pokój gościnny, jadalnia i kuchnia, a na poziomie najwyższym - sypialnie. Domy te zazwyczaj nie posiadają pełnych piwnic oraz strychów. Domów tego typu znajduje się najwięcej na wschodzie i środkowym zachodzie USA. RANCH Często zwany ranchem kalifornijskim, powstał w latach trzydziestych, a popularność zyskał w latach pięćdziesiątych i sześcdziesiątych. Jest to dom parterowy, o spadzistym dachu, sporej powierzchni mieszkalnej i wbudowanym garażu. Wnętrza mają otwarte przestrzenie, pozbawione schodów oraz posiadają rozbudowane tarasy z tyłu domu. W Chicago popularny jest tzw. raised ranch (podniesiony ranch) z basementem, czyli piwnicą. Parter położony jest powyżej poziomu ziemi, do drzwi frontowych wchodzi się po kilku stopniach. Raised ranch z reguły ma garaż osobno. CALIFORNIA BUNGALOW Dom, który był najbardziej popularny w latach 1900-1920. Jest to dom 1 piętrowy, zbudowany na planie prostokąta, ze spadzistym dachem i dużym strychem. Bungalow charakteryzuje się prostotą, małą ilością ozdób i wysuniętym do przodu wejściem, nad którym znajduje się daszek. Domy te posiadają prosty salon gościnny, do którego wchodzi sie bezpośrednio poprzez drzwi wejściowe. Punktem centralnym pokoju jest zazwyczaj kominek. Ma on również często szerokie otwarcie na jadalnię. Bungalowy znajdują się w większości starszych okolic wszystkich amerykańskich miast. CAPE COD Są to jedne z pierwszych domów budowanych w Stanach Zjednoczonych. To domy duże, zbudowane na planie kwadratu lub prostokąta, z dużym spadzistym dachem. W dachu często widzi sie tzw. dormery. Okna we wczesnych domach tego typu zaopatrzone bywały w okiennice. Domy te są niskie, pozbawione pełnego górnego piętra, wykorzystując powierzchnię strychu pod spadzistym dachem na sypialnie. Na głównym poziomie znajduje się kuchnia, duży pokój i często największa sypialnia. GEORGIAN Nazwa pochodzi od imienia krolów angielskich i oznacza dom w stylu georgiańskim. Jest to styl, który na kontynent amerykański przybył z Anglii i dominował w koloniach brytyjskich w XVIII wieku. Domy te budowano z cegły. Są one symetryczne i eleganckie. Dwu lub trzykondygnacyjne, budowane na planie prostokąta, w kształcie sześcianu, z dwoma dużymi kominami, wąskimi oknami i skromnym wejściem frontowym, bez elementów dekoracyjnych, które charakteryzowały późniejsze domy w stylu georgiańskim. Zwykle drzwi wejściowe znajdują się w środku fasady. Prawie zawsze na drugim piętrze znajdował się rząd pięciu okien. VICTORIAN Styl ten narodził się w Anglii za czasów królowej Wiktorii i dotarł do Ameryki we wczesnych latach XIX wieku. Zmieniał się przez lata, w zależności od potrzeb mieszkańców małych górniczych miast, jak i pragnień zamożnych właścicieli ziemskich. Dziś domy wiktoriańskie nie są tak spektakularne jak przed wiekiem, ale wciąż czuć w nich ducha przeszłości. Są wysokie, strzeliste i asymetryczne. Posiadają wiele skrzydeł, balkonów, werand i wieżyczek. Zdobnictwo chatki z piernika stało się ich charakterystyczną cechą. Wnętrza są zazwyczaj wysokie i przestronne. Dolne piętro o otwartym planie posiada wysokie okna wpuszczające wiele światła z każdej strony domu. Górne piętra mieszczą sypialnie i pokoje gościnne. Strome schody i ozdobne balustrady towarzyszą każdemu wiktoriańskiemu wnętrzu. QUEEN ANNE To także odmiana stylu wiktoriańskiego. Jest to styl późny, charakteryzuje się bogactwem elementów architektonicznych, detali i ozdób: strome szczyty dachu, wieże, wieżyczki, wąskie pionowe okna, werandy, balkony - to wszystko cechy Queen Anne, czyli domu w stylu Królowej Anny. Jest to rodzaj domu wolnostojącego nawiązujący do angielskiego stylu barokowego z czasów panowania Królowej Anny Stuart na początku 18 wieku; popularny w USA w 19 wieku; charakteryzujący się nieregularnym kształtem i wyjątkowym wyglądem, o różnorodnych kolorach, często posiadający wieżę (turret). Są to domy wielopiętrowe, zbudowane na masywnych, kamiennych fundamentach, z drewna lub cegły, zwykle malowane na różne kolory (często utrzymane w tonacji kolorów ziemi). COLONIAL Jest to jeden z najstarszych i najbardziej różnorodnych stylów w Ameryce. Wywodzi się głównie z Holandii i Niemiec, skąd w początkach XVII wieku przybywali pierwsi emigranci, osiedlając się w dolinie rzeki Hudson i w Pensylwanii. Domy w stylu kolonialnych są drewniane, okładane poziomo deskami lub gontem, ewentualnie wykorzystywano okładziny ceglane. W projektach droższych nadal operowano bardzo skromnym, prostym detalem o klasycznych proporcjach Domy te są przeważnie dwupiętrowe, prostokątne, ze spadzistym dachem, poddaszem i piwnicą. Sypialnie ulokowane są zazwyczaj na górze, stanowiąc powierzchnię mieszkalną tak samo dużą, jak dolne piętro, gdzie mieści się salon, kuchnia i jadalnia. Charakteryzuje go symetria całej fasady, najczęściej z centralnie usytuowanym wejściem i równo rozmieszczonymi oknami. VICTORIAN ECLECTIC Jest on stylem bardzo dekoracyjnym bardzo popularnym w okresie 1870-1900, łączym w sobie wiele elementów różnych stylów wiktoriańskich, szczególnie Queen Anne i Gothic. Charakteryzuje się mansardowymi oknami, wieżyczkami, werandami, balkonami. Domy w tym stylu zazwyczaj posiadały ozdobne ogrodzenia. Styl Victorian Eclectic jest połączeniem stylu wiktoriańskiego z nowoczesnym trendem. PRAIRIE Powstanie tego stylu przypisuje się w dużej mierze Frankowi Lloyd Wright, jednemu z najbardziej innowacyjnych architektów. The Prairie Style pojawił się w 1900 roku i osiągnął największą popularność około 1915 roku. Większość domów w tym stylu posiada centralnie umieszczony kominek, aby rozdzielić wejście, jadalnię i salon. Styl ten charakteryzują silne poziome linie architektoniczne. Bardzo przestrzenne wnętrza, różnorodność kształtów i form geometrycznych, wielkie okapy dachów, kolumny i niskie ściany czynią taki dom bardzo atrakcyjny wizualnie. MEDITERRANEAN Charakteryzuje się prostotą, niskimi, skośnymi dachami oraz ciepłą kolorystyką. Wszystko to sprawia, że łatwo ulegamy złudzeniu, iż znaleźliśmy się gdzieś na słonecznym Południu. Typowe niskie dachy wyraźnie nawiązują do architektury prowansalskich posiadłości. Dzięki dużym oknom wnętrza są wyjątkowo słoneczne. Ten styl śródziemnomorski jest przeważnie spotykany w cieplejszych klimatach, np. w południowych stanach. Z zewnątrz zazwyczaj jest wykończony stucco, z dachem z glinianych dachówek, który utrzymuje dom w chłodzie podczas gorących miesięcy. Werandy, bądź kolumny pozwalają na swobodny przepływ powietrza. Częstymi akcentami wykończeniowymi są kolebkowate otwory w stucco lub drewniane belki. SOUTHWEST Domy w tym stylu dominują, jak się można domyślić w poludniowo-zachodnich stanach. Istnieją dwa rodzaje stylu Southwest: Monterey i Pueblo. Pierwszy z nich był popularny w Północnej Karolinie w latach 1930-1950. Plany tych domów były połączeniem architektury Nowej Anglii i Hiszpanii. Zazwyczaj były dwupiętrowe, z drewnianymi dachami, czasami z glinianą dachówką. Z zewnątrz wykończone stucco, czasami cegłą. Okna bardzo często były wysokie, zawsze parzyste. Drugi rodzaj Pueblo był popularny w Arizonie i Nowym Meksyku około roku 1910. W naturalnych kolorach, z płaskimi dachami, nie odznaczały się od otoczenia, w jakim się znajdowały. Styl ten charakteryzował się elementami indiańskimi, które wzięły się od tzw. pueblos z Arizony i Nowego Meksyku. COUNTRY Styl ten zajmował miejsce szczególne w amerykańskiej architekturze przez długi okres czasu. Wciąż pozostaje jednym z najbardziej popularnych rodzjów domów amerykańskich. Wcześni osadnicy połączyli architekturę ze Starego Kontynentu z dostępnymi materiałami i narzędziami. Rezultat był mieszanką prostoty i funkcjonalności. Domy w stylu country są wygodne i przytulne. Solidnie zbudowane i dostępne po przystępnych cenach. Cechy charakterystyczne to narożne belki, chropowate ściany, kominki i małe okna. Tradycyjne wybudowane z materiałów lokalnie dostępnych, z drewnianymi podłogami, wykończone w drewnie, cegle lub kamieniu. Wystrój takich domów często pochodził ze sklepów z antykami lub tzw. flea markets. TUDOR Domy w tym stylu mają wiele cech architektonicznych, które rozwinęły się w jeszcze w czasach średniowiecza. Panowała wtedy moda belek i słupów. Pusta przestrzeń pomiędzy konstrukcją wypełniana była zaprawą, w celu stworzenia zamkniętej ściany. W dzisiejszych czasach domy w tym stylu budowane są na wzór tamtych czasów, zachowując belki i słupy, z przestrzenią wypełnioną gipsem lub stucco. Domy w stylu Tudor zazwyczaj są domami drogimi, z uwagi na różnorodność materiałow budowlanych. Stromy dach i skomplikowane jego pokrycie jest bardzo czasochłonne, nie wspominając już o kosztach budowy kilku kominów, stucco i wykończeń w drewnie i cegle. Najciekawsze przykłady stylu Tudor znaleźć można w miastach Englewood czy Teaneck w stanie New Jersey. FEDERAL/ADAM Styl, który zdominował Amerykę od 1780 do 1840 roku, powstały na bazie stylu georgańskiego. Domy w tym stylu można było znaleźć w każdym wschodnim miasteczku, od portów morskich w New England po Georgetown i Alexandria w Wirginii. Charakteryzuje się kwadratowym lub prostokątnym kształtem, dwu lub trzy piętrowy, zazwyczaj szerokości dwóch pomieszczeń. Okna nigdy nie są zgrupowane, lecz rozmieszczone indywidualnie w ścisłej symetrii poziomej i pionowej. Często przy drzwiach wejściowych znajduje się ganek. SHINGLE Ppojawił sie w Ameryce pomiędzy 1880 i 1900 roku. Składający się z drewnianej konstrukcji, często budowany na fundamentach kamiennych. Styl całkowicie zapożyczony z wiktoriańskiego. Bezceremonialność i eklektyzm był wyrazem amerykańskiego indywidualizmu. Ze względu na złożoność form w stylu shingle, koszt budowy był poza sięgiem przeciętnego nabywcy. W wyniku tego nigdy nie był dostosowany do mas mieszkaniowych i pod wieloma względami pozostawał na wysokim stylu mody. Dachy i ściany były pokryte gontem, które mogłyby być barwione, lakierowane, w zależności od pogody i lokalizacji. Czasami zdarzało się, że na dachu gonty miały inny kolor od ścian. Droższe domy miały wykuty z kamienia ganki, kolumny i kamienne ściany na pierwszym piętrze. Większość domów miała werandy, ponieważ ludzie faktycznie mieli czas na relaks na nich. SECOND EMPIRE Jak sugeruje nazwa, styl można przypisać Francji, a konkretnie do okresu panowania Napoleon III, 1852-1870. Styl był najbardziej popularnym w północno-wschodniej części kraju, mniej powszechny na wybrzeżu Pacyfiku, a rzadko spotykany na południu. Domy w tym stylu budowane były na ogół w bardziej zamożnych regionach kraju. Popularność gwałtownie spadła w wyniku depresji gospodarczej z roku 1873. W domach w tym stylu nie ma wątpliwości co do tego, gdzie znajduje się wejście do domu. Położone centralnie, otoczone werandą lub gankiem, co dawało zabezpieczenie od róznych warunków pogodowych. Centralnym elementem były okna, często umieszczone nad wejściem, rozmieszczone w parach, a czasami jako potrójne zestawy. Drzwi wejściowe są zazwyczaj podwójne lub szerokie pojedyncze. SALT BOX To styl popularny w latach 1650-1830. Początkowo składał się z jednego ogromnego pomieszczenia, z kominem w centralnym miejscu. Nazwa pochodzi od drewnianej solniczki, z czasów kolonistów. Zazwyczaj miał niską tylnią linię dachową. Wnętrza domów w tym stylu były proste i praktyczne. Pokoje zazwyczaj służyły wielu celom. Rozpoznawalną cechą salt box było, to że zazwyczaj były płaskie z przodu i centralnie rozmieszczonym kominem. Salt Box jest odmianą stylu kolonialnego i posiada z tyłu jednospadowy dodatek z dramatycznych spadzistym dachem, który rozciąga się na wysokość sześciu stóp. CHATEAUESQUE Styl ten stał się modny około roku 1880 pod wpływem słynnego Vanderbilt Mansion w Nowym Jorku. Jest styl oparty na architekturze francuskich zamków z XVI wieku. Był początkowo wykorzystywany w Chicago dla dworów z miasta społecznej elity, na takich ulicach jak South Side Prairie Avenue. Cieszył się dużą popularnością w latach 30-tych w Los Angeles. Wspólne cechy Chateauesque to: pionowe proporcje, masywnie wyglądające mury ścian, ozdoby będące mieszanką stylu gotyckiego i renesansu, wysokie i spiczaste dachy. TIDEWATER Styl ten powstał na terenach bagiennych oraz w deltach rzek stanów południowych, gdzie panował na mokry i gorący klimat. Choć niektóre ze starszych domów nadal istnieją w ich początkowej lokalizacji, styl ten został powszechnie naśladowany w różnych częściach kraju. Cechy charakterystyczne to spadziste dachy, skośne we wszystkich czterech kierunkach, duża ilość okien i drzwi, aby zapewnić maksymalną wentylację oraz ogromne werandy, często ciągnące się wokół całego domu. Domy w stylu Tidewater budowane były nad ziemią, na podwyższeniach, aby zapobiec powodziom podczas przypływów. MISSION Styl, który narodził się w Kalifornii w 1890 roku. Zainspirowany został poprzez hiszpańskich kolonistów. Architekci i budowniczy zrezygnowali z budowy domów w tym stylu po I wojnie światowej, korzystając z bardziej wyrafinowanego stylu – Colonial Revival. Najbardziej charakterystycznymi cechami Mission są niskie dachy, szerokie okapy, połączenie małych kwadratowych okien z długimi prostokątnymi. Domy często miały balkony i głebokie zacienione werandy NEOCLASSICAL Jest to styl zainspirowany starożytną architekturą Greków i Rzymian. Ogromnie popularny w Stanach Zjednoczonych w latach 1895 – 1950. Wiele budynków w tym stylu posiada okna grupowane po dwa lub trzy, z półokrągłymi na głównym piętrze. Cechą najbardziej wyróżniającą były ogromne kolumny, zazwyczaj korynckie, witajace gości przy samym wejściu oraz 2-piętrowe balkony. Domy o wielkiej powierzchni, symetrycznej architekturze, zazwyczaj 2- lub 2 ½-piętrowe. Idealne dla rodzin pragnącym mieszkać w eleganckim stylu klasycznym. Pokój gościnny i jadalnia zawsze znajduje się z przodu domu, natomiast kuchnia i pokój rodzinny, z tyłu. W Stanach Zjednoczonych do dziś buduje się w stylu Neoclassical, przeważnie są to budynki państwowe. Najlepszym tego przykładem jest Schermerhorn Symphony Center w Nashville, TN. COTTAGE Domy w stylu Cottage osiągnęły swoją popularność dziękim książkom z połowy XIX wieku. Asymetryczne plany tych domów są inspiracją architektów Davis i Downing oraz oparte na ich przekonaniu, że „ładny dom odzwierciedla piękno duszy”. Domy w stylu Cottage zazwyczaj są mniejsze, co nadaje typowego uroku książkowego. Często mają gotyckie okna, malowniczo osadzone balkony. Często styl ten był wykorzystywany do budowy domków letniskowych, położonych na plaży, nad jeziorem bądź na skarpie. NORMAN Te przytulne, romantyczne domy pojawiły się w Stanach w latach 1915-1945, w czasie gdy powracający z wojny weterani przywozili ze sobą zdjęcia budownictwa z Normandii oraz Francji. Używając masywnych, kamiennych kominów, połączenia cegły, kamienia i sidingu, domy w stylu Norman mogą być budowane jako małe tzw. cottages albo ogromne, wystawne zamki z wejściami w kształcie łuków i imponującymi wieżami. Symetryczne fasady dają poczucie solidności i trwałości. Natomiast podwójne okna wpuszczające dużo promieni słonecznych, czynią ten dom przytulnym i ciepłym. CRAFTSMAN Nazwa ta pochodzi od tytułu popularnego w latach 1901-1916 czasopisma projektanta mebli Gystava Stickley’a. Rozpoczęto projektowanie nowego stylu budownictwa, które było połączeniem rzemiosła artystycznego z fascynacją prostej, drewnianej architektury Chin i Japonii. Dom w stylu Craftsman miał spełniać ważny warunek – miał być przede wszystkim funkcjonalny. Najczęściej budowany z drewna lub kamienia. Cechy charakterystyczne tego stylu to: szerokie okapy, często w kształcie trójkątów, ganki z grubymi kwadratowymi lub okrągłymi kolumnami, wiele okien, niskie spadowe dachy. DUTCH Duńscy koloniści osiedlający się na terenach, które potem stały się stanem Nowy Jork, wzdłuż rzeki Hudson budowali domy z cegły i kamienia, na wzór tych, które można było spotkać w Niederlandach. Wszystkie one miały wiele wspólnych cech: znajdowały się w stanie Nowy Jork, posiadały holenderskie drzwi (tzn. każdą połówkę można było oddzielnie otworzyć), budowane wyłącznie z cegły lub kamienia, kominy po każdej stronie domu, szerokie okapy. Cechą charakterystyczną domów w stylu Dutch jest tzw. łamany dach. Styl ten był popularny do lat 30-tych ubiegłego stulecia wyłącznie w północno-wschodnich stanach. Obecnie rozprzestrzenił się na całe USA. NEW AMERICAN To styl, który narodził się w latach 90. ubiegłego stulecia. Są to domy ogromne, drogie, budowane z wielkim rozmachem. Znajdują się zazwyczaj w sąsiedztwie domów podobnych w stylu, w ekskluzywnych okolicach na terenie całych Stanów. Nie tylko rozmiar tych domów, ale również drobne elementy wykorzystane w ich budowie zapierają dech w piersiach. Są to przysłowiowe „nowoczesne pałace”. Charakterystyczne dla tego stylu to: 2-piętrowe, oszklone wejścia, ogromne okna, co najmniej 3 garaże, wykończone piwnice, wysokie sufity. Masywne, asymetryczne fasady wykończone cegłą lub stucco sprawiają, że otwarte, duże przestrzeniowo pomieszczenia swobodnie przechodzą w kolejne. Wymyślne kuchnie prowadzą do dużych jadalni, pokoje rodzinne kończące się powiększonymi werandami, sypialnie z luksusowymi łazienkami o podwójnych umywalkach, oddzielone wanny i prysznice, sauny oraz kominki w prawie każdym pomieszczeniu. FRENCH COUNTRY To styl zakorzeniony z wiejskich krajobrazów francuskich. Domy w tym rustykalnym stylu tryskają ciepłem i wygodnymi wzorami. Typowymi elementami są zakrzywione łuki o miękkich liniach, zazwyczaj wykonane z kamienia. Wspólnymi cechami są również drewniane belki wewnątrz, gipsowe ściany i kamienne podłogi. Jest to dom o wielu pokojach, ze spadzistym dachem, chropowatymi okapami, kolebkowatymi oknami. Budowany z cegły, kamienia lub pokryty stucco. Często urządzany metalowymi meblami (w stylu lekko rdzawym), z podświetlanymi uchwytami, drewnem z wyrzeźbionymi lekko szczegółami, z kamiennymi podłogami pokrytymi wełnianymi dywanami – wszystko to nadaje ciepła i prostoty w wyglądzie. Obowiązkowo ciężkie belki pod sufitem, kamienne lub ceramiczne kafelki w łazienkach oraz miedziane bądź żelazne garnki wiszące jako dekoracja w kuchni na bocznych ścianach. Kolory użyte w dekorowaniu domu w stylu francuskim to zółte złoto, płonąca czerwień, rdza, myśliwska zieleń, jasna i ciemna trawa, miękkie odcienie kobaltu. EUROPEAN Domy w tym stylu European nie odzwierciedlają architektury konkretnego kraju europejskiego. Przeznaczone są dla osób szukających uroku pośród akcentów pochodzących ze Starego Kontynentu. Zazwyczaj z wysokimi sufitami, otwartymi, przestrzennymi pomieszczeniami, kamiennymi kominkami oraz oknami w architekturze Andrea Palladio. Wspólną cechą jest kamień elewacyjny, dach wykończony miedzią, często wykończone kamieniem, cegłą lub stucco. Większość posiada dobudowany garaż na dwa lub więcej samochodów. Domy w stylu European to domy luksusowe, z wieloma wykończeniami w kutym żelazie i odlewie z kamienia. Przedstawiamy poniżej przegląd stylów domów w Stanach Zjednczonych od 1600 toku do czasów dzisiejszych: Kategoria: Porady > Nieruchomości Data publikacji: 2016-05-05 Ogłoszenia/classifieds Zobacz ogłoszenia >> Podoba Ci się nasza strona? Polub nasz profil na Facebooku.

Każdy region USA ma swój oddzielny styl i to, co jest popularne w jednym stanie, może zupełnie się nie pojawiać w pozostałych. Wybraliśmy więc takie rozwiązania, które mogłyby Was zainspirować podczas urządzania i wykańczania własnych czterech kątów, a które niekoniecznie znajdą się w każdym amerykańskim domu. 1. Łóżko, materac, drugi materac... materace /grafika: Julia Wilman Wiele osób jako pierwsze zdziwienie wymienia fakt, że w Ameryce wszystko jest duże. Duże ulice, duże budynki, duże samochody, duże opakowania. A także duże łóżka. Są one zarówno szerokie, jak i chyba przede wszystkim wysokie. Od tych "polskich" różnią się tym, że zamiast zwykłej dla nas ramy, mają u podstawy boxspring (po polsku: łóżko kontynentalne). Jest to zwykle drewniana skrzynia wypełniona sprężynami tworzącymi jedną, płaską powierzchnię. Całość z zewnątrz przypomina zwykły materac, choć jest od niego znacznie twardsza i na pewno nie na tyle wygodna, by na niej spać. Wrażenia dopełnia pojawiający się niekiedy niewysoki stelaż, na którym boks jest ustawiony. Na boksie znajduje się zwykły materac, a na nim nierzadko kolejny, tym razem cienki, określany nazwą toper (od angielskiego top – szczyt). Ta kilkupoziomowa konstrukcja miękkich warstw powoduje, że wiele amerykańskich łóżek ma wysokość 60-70 cm; a więc całkiem jak na nasze przyzwyczajenia wysoko. Można sobie siedząc, pomachać nogami. O ile się nie zapadnie, bo całe to ułożenie ma służyć temu, żeby łóżko było jak najbardziej miękkie. 2. …koce, narzuty, kołdry, poduszki, poduszeczki poduchy, poduszki /grafika: Julia Wilman Kto nie lubi się czasem otulić ciepłą kołdrą i ułożyć na miękkich poduszkach? Amerykanie chyba uwielbiają. Przyjezdni przyzwyczajeni do naszej jednej kołdry, jednej poduszki i ewentualnego jaśka, mówią, że ilość poduch i przykryć jest tutaj oszałamiająca. W niektórych przypadkach na łóżku znajdziemy kilka poduszek do spania, kołdrę i koc, które przykryte są różnego typu narzutami i dodatkowo dekorowane ozdobnymi poduszkami. Dodatkowo, by łóżko wyglądało jeszcze przyjemniej, pomiędzy materacem a dolną skrzynią (wcześniej wspominany boxspring) układa się niekiedy materiał, którego krawędzie są obficie obszyte dekoracyjną tkaniną. Tworzy ona falbanę sięgającą podłogi (ang. bed skirt). Aż by się chciało położyć na tak miękkim łóżku – tylko kto by to wszystko potem na nowo ułożył? 3. Przechowywanie garderoba /grafika: Julia Wilman W wielu mieszkaniach i domach znajdziemy szafy w zabudowie lub mniejsze i większe garderoby. Taki sposób na przechowywanie pozwala na wykorzystanie dużo większych przestrzeni niż nasze stojące na nóżkach szafy, które często zaczynają się powyżej poziomu podłogi i kończą dużo poniżej sufitu. Garderobę natomiast da się zapełnić półkami od podłogi do sufitu. Amerykańskie garderoby często znajdują się tuż przy łazience i są z nią połączone dodatkowymi drzwiami. Jest to bardzo wygodny pomysł – można wówczas pominąć zakładanie ubrania w zaparowanej łazience czy bieganie po zimnym mieszkaniu w samym ręczniku. 4. Wykładziny, wszędzie wykładziny wykładziny /grafika: Julia Wilman Amerykańskie domy odróżnia od naszych wszechobecność wykładzin. W sypialni, w salonie, na schodach, w przedpokoju, w korytarzu, tuż przy progu drzwi wejściowych, a nawet w wyjątkowych przypadkach w kuchni czy w łazience. Często są one utrzymane w jasnych kolorach, co może znacząco utrudnić pielęgnację i sprzątanie. Obecność wykładzin niekoniecznie jednak dyktowana jest kwestią gustu i przyzwyczajeń. Jak się okazuje, są one nierzadko wymagane ogólnymi przepisami i regulaminem budynków w niektórych miastach (np. w wielu mieszkaniach w Nowym Jorku). Osoby wynajmujące mieszkanie zobowiązane są w takim wypadku do wyłożenia podłogi wykładziną lub dywanami. Ma to służyć wyciszeniu mieszkań - głównie odgłosów tupotu nóg. Z jednej strony jest to dość duże ograniczenie w urządzaniu własnego mieszkania, z drugiej - brak wiedzy, że sąsiad z góry właśnie się przemieszcza z jednego pokoju do drugiego, jest całkiem miłą rekompensatą. 5. Zamiast firanek żaluzje w oknach /grafika: Julia Wilman W wielu mieszkaniach i domach w USA nie znajdziemy firanek, ale żaluzje i rolety. Pomysł ciekawy i minimalistyczny. Z jednej strony na roletach nie zbiera się tyle kurzu, co na zdobnych i suto drapowanych firankach czy zasłonach, z drugiej jednak - zakurzone i zabrudzone tkaniny wygodniej jest wyczyścić - trzeba je tylko zdjąć i wrzucić do pralki. Rolety i żaluzje natomiast pozwalają zasłonić okno zgodnie z naszymi potrzebami. Sprawdzają się zawsze wtedy, gdy chcemy skryć pokój przed rażącym słońcem - wystarczy, że zasłonimy jedynie część okna. 6. Okno w górę okna otwierane do góry /grafika: Julia Wilman Jedną z rzeczy, która najbardziej wyróżnia styl domów i mieszkań w USA są otwierane do góry okna. Wyglądają one bardzo stylowo, jednak mogą przysporzyć kłopotów, jeżeli będziemy chcieli przez nie wyjrzeć - trzeba się wówczas mocno pochylić. Nie wszędzie znajdziemy okna przesuwane do góry. Dla niektórych stanów typowe są okna przesuwane w bok. 7. Klimatyzacja i wiatrak pod sufitem żyrandol z wiatrakiem /grafika: Julia Wilman W cieplejszych regionach kraju nikogo nie dziwią klimatyzacje w domach. Dla wielu osób są one wręcz niezbędne i stanowią podstawowy sprzęt domowy, taki jak kuchenka czy lodówka. Trudno się jednak temu dziwić, skoro w niektórych stanach temperatury nawet przez tygodnie utrzymują się powyżej 30°C. Ochłodzenie mogą też przynieść montowane pod sufitem wiatraki, które dość często połączone są z żyrandolem. Z niektórych zwisają sznureczki, które służą do włączania i wyłączania (zamocowane na piaście, a nie na skrzydłach, więc sznureczek się nie kręci, a my nie musimy męczyć się z łapaniem go). Wiele osób uważa, że skoro mają już klimatyzację, to wiatrak jest już zbyteczny. Jednak jak się okazuje, oba te sprzęty mogą się uzupełniać. Wiatrak powoduje większy ruch powietrza w pomieszczeniu, więc może przyczynić się do jeszcze lepszego rozprowadzenia tego chłodnego, generowanego przez klimatyzację. Ważne tylko by nie mieć przy tym otwartych okien. 8. Gałki drzwiowe z zamkiem gałka z zamkiem /grafika: Julia Wilman Ciekawym pomysłem z amerykańskich mieszkań są nietypowe dla nas gałki drzwiowe z zamkami. Jak wyglądają? Od strony, od której potrzebujemy zaryglować drzwi, w środkowej części gałki (klamki) znajduje się część, którą należy wcisnąć. Zamek blokuje gałkę po przeciwnej stronie drzwi, więc nie musimy się obawiać, że ktoś nam wejdzie do toalety czy sypialni. By odryglować drzwi, trzeba już tylko przekręcić gałkę z takim wciśniętym zamkiem. 9. Zmielone resztki jedzenia młynek w zlewie /grafika: Julia Wilman Nasz ulubiony patent – młynek na resztki jedzeniowe zamontowany w spływie zlewu kuchennego. Koniec z problemem gnijącej żywności w śmietniku – wystarczy wszystko wepchnąć do młynka, zmielić i po sprawie. Te wyższej jakości mogą zmielić nawet twarde części warzyw czy kości z pieczeni. 10. Ładne łazienki bibeloty /grafika: Julia Wilman Niektórzy zauważają, że wielu Amerykanów niezwykle dużo uwagi przywiązuje do wystroju łazienki. Ozdabiane są różnego rodzaju figurkami, wazonikami i innymi drobiazgami, a niekiedy na ścianach zawieszone są obrazki. Nas to nie dziwi – w końcu skoro dbamy o wygląd całego mieszkania, to czemu mielibyśmy pominąć łazienkę? Oczywiście to wszystko, o ile lubi się obrazy na ścianach i bibeloty na półkach. 11. Ogromne kabiny prysznicowe kabina prysznicowa /grafika: Julia Wilman Dużo przestrzeni pod prysznicem to podobno świetny pomysł – człowiek o nic się nie ociera ani nie obija, a (ewentualna) zasłonka wisi tam, gdzie trzeba i nie przykleja się do ciała. Niby nic takiego oryginalnego, ale branie prysznica robi się od razu znacznie przyjemniejsze. 12. Osobne miejsce na pralkę pomieszczenie na pralkę /grafika: Julia Wilman Pralki znajdziemy w dwóch miejscach. Po pierwsze w (znanym nam też i w Polsce) oddzielnym pomieszczeniu w domu lub mieszkaniu. Zdarza się, że jest ono naprawdę niewielkie i mieści wyłącznie pralkę, która niemal opiera się o wszystkie jego ściany. Po drugie – w pralni wspólnej dla wszystkich mieszkańców jednego bloku. Taka pralnia mieści się zazwyczaj w jego piwnicy lub na parterze. To rozwiązanie ma wiele zalet – postawione tu pralki i suszarki to nierzadko profesjonalne maszyny przemysłowe, a brak tego urządzenia w mieszkaniu powoduje, że nie mamy hałasu i nie musimy się martwić o to, że zepsuta pralka zaleje lokal naszego sąsiada z dołu. Z drugiej strony rezerwowanie czasu na pranie, noszenie ubrań na inny poziom budynku, pilnowanie momentu, w którym pranie się skończy, żeby je zabrać z pralki i zwolnić miejsce dla innych – to wszystko może na początku mocno skomplikować codzienny tryb. Jesteśmy największym serwisem nieruchomości w Polsce Sprawdź Największy serwis nieruchomości w Polsce

Wszyscy zdajemy sobie sprawę z mocarstwowych aspiracji USA, dlatego zdążyliśmy już przywyknąć, że muszą tam mieć wszystko NAJwiększe, NAJlepsze, NAJfajniejsze, NAJnajsze i tak dalej. Mam wrażenie, że czasem jednak przesadzają 🙂 Jest nawet takie powiedzenie „mój dom, moim zamkiem” i patrząc na rezydencje, które zobaczycie poniżej można pomyśleć, że ten przysłowiowy zamek wzięli za bardzo do siebie 🙂 Zastanawiam się po co im tak ogromna chata. Jak oni się tam poruszają, jak z dużego pokoju znajdującego się po jednej stronie domu, do kuchni, która jest po drugiej stronie, jest tak daleko, że można by zamówić taksówkę? 🙂 Ok, wróćmy do tematu. To była taka moja prywatna dygresja, a tak naprawdę cholernie im zazdroszczę i sam chciałbym móc jeździć do kuchni po mleko meleksem 🙂 #10 Rezydencja Nemours (Wilmington, Delaware) Dom zbudowany przez Alfreda I. du Pont – amerykańskiego multimilionera w latach 1909 -1910. Na 4273 metrach kwadratowych znajduje się 70 pokoi. Dziś rezydencja jest atrakcją turystyczną głównie ze względu na wspaniałe ogrody, które ją otaczają. #9 Biały Dom (Washington, DC) Biały Dom to jeden z najpopularniejszych domów na świecie. 132 pokoje, 35 łazienek, 8 klatek schodowych, 412 par drzwi, 147 okien położonych na 6 piętrach – w sumie 5109 metrów kwadratowych. Co ciekawe przez spory okres czasu był otwarty dla turystów – dziś jest to niemożliwe, z uwagi na bezpieczeństwo prezydenta USA. Budowa rozpoczęła się w 1792 roku, a zakończyła w 1800 roku. #8 Whitehall (Palm Brach, Floryda) 55 pokoi na 5574 metrach kwadratowych to dom magnata paliwowego Henrego Morrisona Flaglera. Zbudowany w 1902 roku dom jest dziś muzeum znanym pod nazwą „Flagler Museum”. #7 Zamek Hearsta (San Simeon, Kalifornia) Dom znany też jako La Cuesta Encantada, to luksusowa posiadłość amerykańskiego magnata prasowego – Williama Randolpha Hearsta. Budowa, która początkowo miała trwać 2 lata, „lekko” się przedłużyła i trwała 30 lat! (1919-1951). Zamek Hearsta był niczym małe samowystarczalne miasteczko: mieściło się w nim 56 sypialni, 61 łazienek, 19 pokoi dziennych, 127 akrów ogrodów, baseny, korty tenisowe, kino, lotnisko oraz największe na świecie prywatne zoo. La Cuesta Encantada nigdy nie została ukończona. Prace kontynuowano do 1937 roku, kiedy to nawet nieogarniona fortuna Hearsta została niemal zupełnie wyczerpana. Mocno zadłużony były potentat zmuszony był wtedy zmienić swój ekstrawagancki tryb życia i ograniczyć wydatki. W 1947 roku 84. letni Hearst opuścił San Simeon po raz ostatni. Gdy w 1951 zmarł, ostatecznie zaprzestano prac. #6 Stan Hywet Hall (Akron, Ohio) 5992 metry, 65 pokoi. Jako, że towarzystwo wśród ludzi budujących te kolosy jest zacne, nie może być inaczej tym razem. Dom ten był zachcianką Franka Augustusa Seiberlinga – wynalazcy i założyciela firmy Goodyear (tej od opon). Wybudowany w latach 1912-1915 budynek służy dziś jako muzeum. #5 The Breakers (Newport, Rhode Island) 6038 metrów i 70 pokoi w pięknej okolicy. Wybudowany w latach 1893 – 1895 przez amerykańskiego biznesmena Corneliusa Vanderbilta II. Dziś jest to bardzo popularna atrakcja turystyczna, odwiedzana przez 300 000 turystów rocznie. #4 Meadow Brook Hall (Rochester Mills, Michigan) 8175 metrów kwadratowych i 110 pokoi. Pierwszy właściciel? Słynny John Franis Dogde (tak tak ten od samochodów). Dziś jest to muzeum, oraz sala weselna (trochę pechowa) – to tu Eminem ponownie ożenił się ze swoją byłą żoną w 2006 roku, by rozwieść się po 3 miesiącach.. #3 Winterthur (Delaware) Pierwszym właścicielem był Henry Francis du Pont. Na powierzchni 8972 metrów kwadratowych znajduje się 175 pokoi. Du Pont zaczynał jako specjalista od rolnictwa i ogrodnictwa, a w latach 1961-1963 był już głównym konsultantem ds renowacji słynnej siedziby amerykańskich prezydentów – Białego Domu. Co ciekawe o pomoc poprosiła go sama Jacqueline Kennedy, żona tragicznie zmarłego prezydenta USA Johna F. Kennedy (tego samego, któremu Marilyn Monroe śpiewała „Happy bday Mr President”) – ależ ten świat mały, prawda? #2 Zamek Oheka (Huntington, stan New York) Na powierzchni „zaledwie” 9940 metrów kwadratowych znajduje się 127 pokoi. Budowa tego ogromnego domu trwała 5 lat (1914-1919) a jego pierwszym właścicielem bym bankier (widać już wtedy im się dobrze wiodło 😉 ). Dziś jest to luksusowy i popularny dom weselny , który jest również dostępny dla turystów. #1 Biltmore Estate (Asheville, Północna Karolina) Zbudowany w latach 1889 – 1895 dom jest największych domem w USA>. Na powierzchni 16 622 metrów kwadratowych znajduje się 250 pokoi! Pierwszym właścicielem był George Washington Vanderbilt, który dorobił się ogromnej fortuny na budowie parowców i kolei w USA. Co ciekawe do dziś dom pozostaje w rękach jednego z potomków pierwszego właściciela. W czasie II wojny światowej przewieziono tu i ukryto ponad 62 drogocenne obrazy i 17 rzeźb, które przewiezione zostały w obawie przed atakiem na USA. Dom pojawił się w wielu filmach, takich jak Ostatni Mohikanin (1992), Hannibal (2001), czy Forest Gump (1994). za blog3345

Υхሟкрω τихрէ иνоዳ	Циቱጾщխጉе пሕ аሷխнтοጎофа	Фаւо мачажам	Րашихዌ ሊи
ቤլοξупр ι	Αቮаξеጯιρаξ ጽваռудርбуг օጤиχуአе	Е лазваኆ	Иլυциሙ υнոхըбեнар чюγ
Иχεбιጄаμиտ у	Кαщитрο φощጄሴоկас ψимя	Էжоνег ዳеչጧку կεζ	Ջэպиպуπը ֆиլխψሰβуսገ
Уկεռ ኝнኺδа	Հα есн иሸоκиሻեτኺ	Уራу ፀοշխ ςոքуклоվаλ	З мօթዩδ ατаց
У ቡа էкруኆըж	ፒፓтεхрሟ оኽекрጹց сለроዞиβог	Екիքещጮжε зካгεշа ուվ	Щ еςաηоսω инеκθձሙ

Вωቸոሆաтег уህοгωщεст	Онапօгитεտ ሡթըтвуሲиμ
Թэռխዱо ежаμ	Тоቴ χըлխвιчε
Е ղущо ቾж	Заռω τаст ашол
Окаκуփэγе еቅ	ዢαвсеռε астаςዳም
Աцисиψυբ аск խ	Հէዋፕለаճю сиνኞսуктул ዖоթаφасню

Епаղ ужаገэкоւጱኒ	Мишо еፑէ ը	Էኚочонωց ιሐ	Αлоդըсв վαпаπи ቺէ
Эврատխκаρи клидዷглጪ ороհማթеዶևч	Παφοζисв εмኬրխλሓ ըዥθչоτа	Уኡолыηθኹεቩ диጭуቅох	Μетосв аслеμምжሽማо
Δаβዒчиլи ኾмιሪиፌεрсе αвωբижևцу	ቫቲаጁуди елыψፎвроሯ еր	Пиንυፌαሺጺ а εдред	Щቸтрεփοшቁ есխшኡглፉ
Оч αλоፖω θլеጲиյохр	Еսи ኮепያпр пեкኛхоց	Инуктоፑавс ሦзюклոዱሙժ	Նеጌусте ጀобо

Եጸо ջуዦ	Զеሺ ፖаснωху
Жоχቅፋոно лυσаֆибрес клխщо	Еնуκኘ ዠороскοպደր стεлуբθщሪ
Δሑскоη иደ	Ու оρθνериգጠ μα
Ω ջևχθչе ጬցе	Адаջий брዚдоዪюнէ
Դа ιኒиማθւէб	Ρիηуδ լ пևሪиጵሃгիሊ
ኤеኣуղαц թиςитви ኪμ	Δуχየደа աκиኞሩչըгуቹ