Nauka wymiany jest bardzo przydatna w codziennym życiu z psem. Wspominałam o niej we wpisie o nauce zabawy w aportowanie, o zabawie szarpakiem oraz o tym jak zapobiegać bronieniu jedzenia przez psa. Jeżeli nie nauczymy psa, że oddawanie nam różnych przedmiotów, które trzyma w pysku jest fajne, to później możemy mieć problemy z nauką aportowania, oddawania zabawek czy różnych śmieci znalezionych podczas spaceru. Zabawę w wymianę najlepiej rozpocząć ze szczeniakiem, który nie ma jeszcze wyrobionych złych nawyków. Ćwiczenie wymiany różnych rzeczy nie tylko nauczy szczeniaka oddawać przedmioty, ale pomoże też budować pozytywną relację opartą na zrozumieniu, zaufaniu i komunikacji. Zamiast generować niepotrzebny konflikt i wyciągać szczeniakowi różne rzeczy z pyszczka na siłę, maluch sam chętnie zacznie ci je oddawać. Praca nad wymianą z dorosłym psem też jest oczywiście możliwa. Trzeba się jednak nastawić na dłuższa naukę, która może obejmować również oduczanie psa niepożądanych zachowań takich jak łapanie przedmiotu do pyska, uciekanie z nim i zachęcanie nas do zabawy w berka. Zabawa w wymianę zabawki Naukę wymiany można rozpocząć od zabawy szarpakiem. Na początku powinniśmy przygotować sobie dwie identyczne zabawki. Jeżeli pies wyraźnie bardziej preferuje jedną zabawkę od drugiej, to nie będzie chciał rezygnować z lepszej zabawki na rzecz tej gorszej. Etap 1 – puszczanie zabawki Zabawę rozpoczynamy poleceniem „masz” i uciekaniem szarpakiem przed psem. Po chwili pozwalamy mu złapać zabawkę i chwilę energicznie się szarpiemy. Następnie dokładnie unieruchamiamy szarpak i wydajemy polecenie „puść”. W tym samym momencie pokazujemy psu drugą zabawkę, którą energicznie poruszamy i zachęcamy psa, by na nią przekierował swoja uwagę. Dla większości psów ruchomy, uciekający obiekt jest dużo bardziej atrakcyjny niż taki, który się nie porusza. Ostatecznie pies powinien przestać interesować się pierwszą zabawką i zacząć gonić i szarpać drugą. Taką wymianę można powtórzyć kilka razy w ciągu jednej zabawy z psem. Z czasem moment wahania będzie coraz krótszy i pies szybko będzie podejmował decyzję o pozostawieniu jednej zabawki na rzecz drugiej po poleceniu słownym „puść”. Proszę Hakera, by puścił zabawkę, którą ma w pysku… Podczas zabawy w puszczanie szarpaka bardzo ważne jest pochowanie wszelkich odstających elementów i uniemożliwienie psu dalszego samodzielnego szarpania zabawki. Gdy z szarpaka wystają jakiś frędzle lub inne elementy, pies sam może świetnie się bawić podgryzając je i próbując wyrwać nam zabawkę. W takiej sytuacji może nie być zainteresowany drugim szarpakiem i nie przekieruje na niego swojej uwagi. Trzeba też pamiętać, by nie pokazywać psu obu zabawek na raz. Pies może mieć problem z oceną, którą zabawką się bawicie i próbować łapać raz jedną raz drugą. Dlatego gdy bawicie się jednym szarpakiem, drugi schowajcie w kieszeni, saszetce lub za plecami tak, by wasz pies go nie widział. … i wymieniam ją na drugą zabawkę. Etap 2 – przynoszenie zabawki Gdy wasz pies zrozumiał już o co chodzi z wymianą i puszczaniem zabawki na polecenie słowne „puść”, możecie rozpocząć nieco trudniejszą naukę przynoszenia zabawki do was i wymiany na drugą zabawkę. Ćwiczenie rozpoczynacie tak samo jak w poprzednim etapie poleceniem „masz” i uciekającym od psa szarpakiem. Po chwili energicznego szarpania wydajcie psu znane mu już polecenie „puść”. Gdy tylko wypuści zabawkę rzućcie ją na metr przed siebie. Uciekająca zabawka powinna obudzić instynkt łowiecki waszego psa i skłonić go do pogoni. Gdy psiak pobiegnie za szarpakiem i chwyci go w zęby, przywołajcie go do siebie i pokażcie, że macie drugi, identyczny szarpak. Powtórzcie taką wymianę kilka razy podczas zabawy z psem. Pamiętajcie, że podczas tej zabawy nie uczymy psa aportowania, tylko pracujemy nad wymianą jednej zabawki na drugą. Jeżeli pies przyniesie wam wyrzucona zabawkę to super, ale jeżeli wypuści ją gdzieś po drodze, to nic złego się nie stało. Nie rzucajcie też psu zabawki zbyt daleko, bo może „upolować” sobie szarpak i nie być zainteresowany powrotem do was i dalszą zabawą. Pamiętajcie też, żeby nie iść w stronę psa, gdy biegnie po szarpak lub trzyma go w zębach. Takie zachowanie wiele psów odczyta jako zaproszenie do zabawy w berka. Złapią więc zabawkę w zęby i zaczną prze wami uciekać, a nie o taką zabawę nam w tym momencie chodzi. Lepiej więc zachęcić psa, by do nas wrócił kucając lub energicznie się cofając i cmokając jednocześnie na psa. Etap 3 – generalizacja wymiany zabawki Ostatnim etapem nauki powinna być generalizacja zdobytych przez psa umiejętności. Trzeba pamiętać, że z psiego punktu widzenia, wymiana zabawek w salonie, a oddanie skradzionego kapcia to są dwie zupełnie różne sprawy. Dlatego też, aby wymiana była przydatna w codziennym życiu z psem, trzeba ją zgeneralizować. Na początku można wprowadzać różne przedmioty do wymiany. Niech to nie będą tylko psie zabawki, ale też kapcie, rękawiczki czy inne przedmioty, które wasz pies lubi podkradać. Pamiętajcie też, by ćwiczyć z psem wymianę w różnych sytuacjach i kontekstach nie tylko w domu, ale też podczas spacerów. Zabawa w wymianę jedzenia Formą generalizacji zabawy w wymianę, może być też wprowadzenie do treningu wymiany jedzenia. Jest to bardzo przydatna umiejętność zwłaszcza, jeśli wasz pies lubi podkradać jedzenie lub zjada śmieci. Warto pamiętać, że emocje związane z jedzeniem u większości psów są zupełnie inne niż w przypadku pogoni za zabawką. Jeżeli wasz pies ma problem z obroną zasobów i staje się agresywny w obecności jedzenia, nie bawcie się z nim w ten sposób, tylko poszukajcie pomocy behawiorysty. Zabawa w wymianę jedzenia może być natomiast bardzo dobrym ćwiczeniem profilaktycznym, by agresja przy jedzeniu nigdy się u waszego psa nie pojawiła. Podczas tej zabawy chcemy pokazać psu, że oddając nam jedzenie w zasadzie nic nie traci, a może sporo zyskać. Etap 1 – puszczanie jedzenia Zabawę w wymianę jedzenia najlepiej rozpocząć z dwoma takimi samymi, dość długimi gryzakami. Jeżeli gryzaki będą zbyt krótkie, narażamy się na pogryzienie przez psa. Trzymając gryzak w dłoni dajemy psu podgryzać jego koniec. Po chwili wydajemy psu, znane mu wcześniej polecenie „puść” i od razu pokazujemy drugi, identyczny gryzak. Gdy pies przestanie gryźć pierwszy gryzak i przekieruje się na drugi, chwalimy go. Pierwszy gryzak oczywiście chowamy za plecami, do kieszeni lub saszetki tak, by nie rozpraszał psa. Po chwili możemy powtórzyć wymianę. Proszę Hakera, żeby wypuścił gryzak, który ma w pysku… Jeżeli na początku ćwiczenia wasz pies nie jest przekonany do tej zabawy, możecie dać mu najpierw mało atrakcyjny gryzak, a w nagrodę za wymianę zaproponować mu coś bardzo atrakcyjnego. W ten sposób pies przekona się, że nie chcecie odebrać mu jedzenia, a wymiana się opłaca. Z czasem pies zacznie bardziej wam ufać i chętniej będzie wymieniał się jedzeniem. … i wymieniam na drugi gryzak. Etap 2 – przynoszenie jedzenia Gdy wasz pies chętnie wymienia się już jedzeniem, możecie zacząć uczyć go przynoszenia jedzenia do was. Jest to szczególnie ważna umiejętność zwłaszcza, gdy wasz pies lubi wyszukiwać śmieci podczas spacerów. Podobnie jak w ćwiczeniu z zabawką, pokażcie psu, że macie fajny gryzak i rzućcie go na metr przed siebie. Gdy tylko pies za nim pobiegnie i chwyci go w zęby, pokażcie mu, że macie lepsze jedzenie w dłoni. Przywołajcie psa do siebie, kucnijcie lub zacznijcie odbiegać od psa. W ten sposób zachęcicie go, by ruszył w waszym kierunku. Gdy tylko pies do was podejdzie, zaproponujcie mu wymianę gryzaka, który ma w pysku na bardziej atrakcyjną nagrodę od was. Wektor dostaje super nagrodę za to, że przyniósł mi i oddał kawałek chleba. Etap 3 – generalizacja wymiany jedzenia Na końcu musimy oczywiście zgeneralizować psu zabawę w wymianę jedzenia. Ćwiczcie w różnych miejscach i na różnych rodzajach jedzenia. Pies musi się przekonać, że zawsze i wszędzie opłaca się oddawać wam jedzenie. Tylko w ten sposób nauczy się przynosić na przykład „upolowane” na spacerze śmieci. Trzeba pamiętać, że takie znaleziska są dla psa szczególnie cenne. Dlatego też nagroda za wymianę powinna być wyjątkowo wartościowa. Zgeneralizowanie psu wymiany jedzenia nie jest łatwe i może zająć trochę czasu. Warto jednak go poświęcić i systematycznie pracować z psem, by zapewnić mu większe bezpieczeństwo podczas spaceru, a sobie większy spokój.

Stały, regularny trening i korzystanie z efektu pozytywnego wzmocnienia to najlepszy sposób, aby Twój pupil zawsze przyszedł do Ciebie wtedy, kiedy go zawołasz. Odpowiednia reakcja zwierzęcia na polecenie przywołania jest niezwykle ważną i pożądaną umiejętnością, szczególnie we wszelkiego rodzaju sytuacjach przywołania jest jednym z podstawowych zadań, którego realizacji musisz nauczyć swojego pupila. Niektóre psy są w stanie się tego nauczyć w pełni samodzielnie. Z kolei w przypadku innych zwierząt proces nauki może przebiegać o wiele bardziej opornie, a odpowiednie umiejętności będzie po prostu trudniej im Twój czworonożny przyjaciel jest jednym z tych zwierząt, dla których opanowanie tego, czym jest polecenie przywołania przez właściciela stanowi problem z pozoru nie do przeskoczenia, spójrz na zamieszczona przez nas w dalszej części artykułu zastosujesz je w praktyce, to będziesz w stanie ułatwić swojemu pupilowi naukę tego zadania bez większych trudności. Stały, regularny trening i korzystanie z efektu pozytywnego wzmocnienia to najlepszy sposób, aby Twój pupil zawsze przyszedł do Ciebie wtedy, kiedy go zawołasz. Odpowiednia reakcja zwierzęcia na polecenie przywołania jest niezwykle ważną i pożądaną umiejętnością, szczególnie we wszelkiego rodzaju sytuacjach ten sposób Twój zwierzak zareaguje prawidłowo na wydane przez Ciebie polecenie przywołania. Oznacza to, że przyjdzie do Ciebie, gdy tylko go zawołasz. Poświęć kilka minut na lekturę naszego dzisiejszego artykułu, jeśli chcesz nauczyć swojego psa odpowiedniej reakcji na polecenie tak ważne jest, aby Twój pies był w stanie właściwie zareagować na polecenie przywołania?Spośród wszystkich zadań i rozkazów, których realizacji możesz nauczyć Twojego psa, natychmiastowe przyjście do Ciebie zaraz po tym, gdy wydasz mu polecenie przywołania jest prawdopodobnie najważniejsze ze wszystkich. Nie chodzi tylko o to, by przekazać swojemu pupilowi, że nadszedł już najwyższy czas, aby opuścić park i wrócić do domu. Jest to również niezbędna umiejętność w przypadku wystąpienia jakiejkolwiek niebezpiecznej dobrze jest nauczyć psa odpowiedniej i przede wszystkim szybkiej reakcji na polecenie przywołania. Najlepiej będzie zacząć naukę jak najwcześniej i upewnić się, że Twój czworonożny przyjaciel słucha Twoich rozkazów w 100% końcu nigdy przecież nie wiesz, kiedy naprawdę będziesz tej umiejętności swojego psa potrzebował. Dla swojego lub jego własnego uczą się bardzo szybko. A polecenie przywołania to jedno z tych zadań, do którego będą musiały się stosować przez całe swoje życie. Nie martw się jednak, jeśli Twój dorosły już pupil jeszcze tego nie robi w należyty pies, w każdym wieku jest w stanie się tego jeszcze nauczyć. Tak naprawdę to psy nigdy nie przestają się uczyć. Jeśli Twój czworonożny przyjaciel liczy sobie więcej niż 5 lat, to prawdopodobnie i tak bez większego trudu będzie w stanie pojąć to proste polecenie efektu zapewnianego przez pozytywne wzmocnienieJeśli chcesz, aby Twoje polecenie przywołania było skuteczne przez cały czas, Twój pies musi kojarzyć je z dowolnego rodzaju pozytywnym doświadczeniem. Oznacza to, że powinno być ono dla niego tak miłe, że Twój pupil będzie chciał zawsze zostawić to, co właśnie robi i przybiec do Ciebie na właśnie efekt pozytywnego wzmocnienia jest tak ważnym elementem na drodze do sukcesu. Nagradzaj swojego psa za każdym razem, gdy będzie posłusznie stosował się do Twoich wykorzystać wiele różnego rodzaju rzeczy w charakterze nagrody. Jednak najbardziej satysfakcjonującą rzeczą dla Twojego psa jest zazwyczaj jedzenie. Rzeczy, takie jak kiełbaski, suche mięso czy też wszelkiego rodzaju psie przysmaki należą do najbardziej powszechnych sposobów nagradzania Twojego pupila. Nie zawsze musisz używać tego samego za każdym razem. Możesz na przykład wypróbować różne rzeczy i dowiedzieć się, co konkretnie Twój pies lubi karć go, kiedy coś zrobi źle lub się pomyli. Popełnianie błędów jest przecież nieodzowną częścią procesu uczenia się. Jeśli Twój czworonożny przyjaciel nie będzie wiedział, kiedy robi coś złego, to skąd może wiedzieć, kiedy zrobi dane zadanie w prawidłowy sposób?Bądź cierpliwy w trakcie pierwszych kilku ćwiczeń. Skup się też na swoim pupilu, kiedy Twój pies prawidłowo reaguje na wydane przez Ciebie polecenie konkretne brzmienie tego poleceniaAby móc skutecznie nawiązać kontakt głosowy ze swoim pupilem, powinieneś najpierw zacząć od wybrania prostego słowa, które ma służyć do zawołania Twojego psa zawsze wtedy, gdy będzie to stosowanym tego typu zwrotem jest oczywiście „do nogi”, ale tak naprawdę zadziałać może dosłownie wszystko. Wybierz po prostu tylko jedno słowo lub krótką frazę i upewnij się, że reszta rodziny też używa tylko tego zwrotu do przywoływania nauczyć psa danego polecenia, wypowiedz jeden raz ustaloną wcześniej frazę, a następnie imię swojego pupila. Kiedy zwierze podejdzie do Ciebie, daj mu nagrodę. Nie czekaj, aż usiądzie lub o to poprosi. Po prostu daj mu ją od razu, gdy tylko do Ciebie przyjdzie po wydaniu tego ten sposób, kiedy następnym razem wydasz psu polecenie przywołania, Twój czworonożny przyjaciel powiąże je z otrzymaniem od Ciebie nagrody. A to będzie wtedy oznaczało pokonanie najtrudniejszego prostu postępuj zgodnie z opisanymi przez nas poniżej dwoma krokami tak, aby nauczyć swojego psa wykonywania tego właśnie polecenia:Krok 1Zacznij wydawać psu polecenie przywołania w swoim domu, mając swego pupila w odległości najwyżej kilku metrów od siebie. Ułatwisz w ten sposób mu zrozumienie tego, czego od niego wymagasz. A jednocześnie pies będzie miał wokół siebie o wiele mniej rozpraszających jego uwagę po prostu słowo lub frazę, które wybrałeś na swoje polecenie przywołania, a następnie imię swojego czworonożnego przyjaciela. Jeśli zwierzę Cię nie posłucha, możesz spróbować użyć innych słów, dźwięków lub gestów… Pamiętaj tylko, że musisz wydać polecenie przywołania tylko jeden go bez ustanku sprawi, że pies będzie po prostu zdezorientowany. A w momencie, gdy Twój pupil podejdzie w końcu do Ciebie, daj mu przygotowaną uprzednio odsuń się kilka kroków dalej i powtórz polecenie przywołania. Po kilku udanych próbach Twój pies zrozumie wreszcie, że kiedy wypowiadasz to słowo lub frazę, to po prostu chcesz, aby do Ciebie podszedł. Kiedy wydasz mu ten rozkaz, a Twój pies zacznie iść w Twoim kierunku, jesteście wtedy gotowi na to, aby przejść do kolejnego 2Ten krok możesz także wykonać w domowym zaciszu. Tym razem jednak będziesz potrzebować pomocy rodziny lub swoich przyjaciół. Usiądźcie w kręgu w dużym pokoju lub rozejdźcie się pomiędzy kilkoma im, jak działa Twoje polecenie przywołania. A następnie poproś, by wypowiadali je w losowej kolejności. Upewnij się przy tym, że pies podejdzie do każdego z nich, gdy zostanie przez daną osobę konkretnie należy postępować?Wystarczy po prostu zapamiętać podczas całego procesu następujące istotne kwestie: Wydaj polecenie przywołania tylko jeden, jedyny raz. Możesz użyć przy tym innych słów, dźwięków lub gestów, aby zwrócić na siebie uwagę swojego psa. Daj mu nagrodę, gdy tylko podejdzie do Ciebie po jego przywołaniu. Wykonaj kilka powtórzeń tego ćwiczenia. Gdy już Twój pies zrozumie, o co chodzi, możesz zacząć ćwiczyć z nim na zewnątrz, poza domem. Stopniowo zwiększaj trudność zadania. Możesz zacząć w swoim domu będąc ze swoim psem sam na sam, potem z grupą znajomych w domu, następnie w pojedynkę z psem poza domem i na koniec z grupą tych samych znajomych osób gdzieś na zewnątrz. Kiedy wychodzisz na zewnątrz, zacznij ćwiczenie w miejscu, które nie oferuje dla Twojego psa zbyt wielu rozrywek lub też nie ma zbyt wielu ludzi wokół Was. Następnie zwiększ odległość między Tobą, a zwierzęciem. Dopiero gdy Twój pies będzie już w stanie przyjść do Ciebie, kiedy go zawołasz, możesz spróbować wydać mu polecenie przywołania, gdy bawi się z innym psem w najlepsze. Pamiętaj także o tym, że na zewnątrz jest wiele bodźców rozpraszających Twojego pupila. Bądź zatem cierpliwy, jeśli Twój pies będzie potrzebował kilku sekund na zebranie koncentracji. Ważną rzeczą jest to, że przychodzi na zawołanie, a nie toi, że robi to jak najszybciej. Ważną kwestią jest także stopniowe podnoszenie trudności. Jeśli Twoje polecenie przywołania nie wywołuje żadnego skutku, a Twój pies jednocześnie próbuje się szybko poruszać w pogoni za nowymi bodźcami, to może po prostu za dużo od niego w tym momencie próbuj przyzwyczajać swojego czworonożnego przyjaciela do nowych środowisk i wyzwań. Najlepiej tak, aby nauczył się on tego, że zawsze czeka na niego nagroda. A w efekcie warto będzie przestać robić to, czym się właśnie zajmuje i pobiec do swojego co zrobić, gdy już pies opanuje polecenie przywołania?Gdy Twoje polecenie przywołania zadziała w parku, gdy Twój pupil będzie otoczony przez inne psy i różnego rodzaju hałasy oraz zapachy, będzie to oznaczać, że Twój pies oficjalnie nauczył się przychodzić na zawołanie. Ważne jest jednak, abyś nigdy nie przestał ćwiczyć z nim tej na jakiś czas weź ze sobą jakieś smakołyki dla psa do parku i wydaj swojemu pupilowi polecenie przywołania. Możesz nawet przynieść je za każdym razem, gdy ćwiczysz polecenie lub też dawać mu je swojego psa jest ważną częścią Waszego wspólnego życia. Ma również kluczowe znaczenie dla jego bezpieczeństwa. To łatwe polecenie, którego Twój pies z łatwością może się nauczyć i wyćwiczyć, więc nigdy nie przestawaj trenować swojego pupila, nawet gdy Twój czworonożny przyjaciel się go dobrze może Cię zainteresować ...

Rozdawanie przedmiotów to zmodyfikowane aportowanie. Pies ma podnieść wskazany przedmiot i przynieść go. Nie powinien go pogryźć, upuścić ani zaślinić (choć na to nie do końca ma wpływ). Utrudnieniem w stosunku do aportu wykonywanego np. na egzaminie czy zawodach PT jest zanoszenie przedmiotu wskazanej osobie – tę umiejętność musi posiąść dodatkowo. Trzeba pamiętać, że formalne aportowanie, którego musimy psa nauczyć, to co innego niż aportowanie zabawowe. Istotą tego pierwszego nie jest bieganie za rzuconym przedmiotem, lecz chwytanie go na komendę i spokojne trzymanie w pysku aż do komendy zwalniającej. Nauki formalnego aportowania lepiej nie rozpoczynać od przedmiotu, na którego podawaniu najbardziej nam zależy, bo może się zdarzyć, że pies go popsuje lub – mimo naszych wysiłków – zacznie traktować jak zabawkę. Powinno to być coś, co czworonóg chętnie weźmie w zęby. Nie zaczynamy więc od aportowania metalowej łyżki, ale też nie może to być patyk, bo będzie prowokował psa do podgryzania. Zwierzak nie powinien mieć na co dzień dostępu do tej rzeczy. Na początku nauki można użyć zrolowanego, ciasno obwiązanego ręcznika. Etap 1. – nauka podejmowania aportu Najlepiej, jeżeli pies potrafi już pracować z klikerem i samodzielnie oferować zachowania, które możemy wyłapywać i nagradzać. Połóż przedmiot przed czworonogiem. W kolejnych sesjach klikaj i nagradzaj go za następujące kroki w kierunku brania aportu w zęby. Na początku nagradzaj psa za… każde zainteresowanie przedmiotem spojrzenie, powąchanie, dotknięcie nosem otwieranie pyska nad aportem dotykanie zębami zaciskanie zębów podnoszenie przedmiotu tuż nad ziemię podnoszenie przedmiotu wyżej coraz dłuższe trzymanie przedmiotu(sekunda, dwie, trzy itd.) Nie przejmuj się tym, że po usłyszeniu kliknięcia zwierzak wypluwa przedmiot. Najważniejsze jest, aby klik rozlegał się w momencie, kiedy go trzyma, a nie kiedy upuszcza (kliknięcie zaznacza moment, który chcemy nagrodzić). Etap 2. – trzymanie przedmiotu do zwolnienia Gdy pies konsekwentnie podejmuje przedmiot i trzyma go pewnie przez co najmniej pięć sekund, możesz wprowadzić komendę „aport”, „podaj” lub „przynieś” – nawet jeśli twój uczeń jeszcze go nie nosi. Zacznij ją wydawać, zanim chwyci aport. Na tym etapie możesz też dodatkowo kazać czworonogowi usiąść – jeśli chcesz, aby od tej pory przyjmował tę pozycję przy podawaniu go. Dalej stopniowo przedłużaj czas trzymania przedmiotu. Zacznij też przyzwyczajać psa do zbliżania rąk do aportu i dotykania go. Naucz podopiecznego, że powinien wypuścić przedmiot tylko po komendzie „daj” („puść”), a nie na widok wyciąganej ręki (oczywiście nadal może to robić po kliknięciu). Teraz zacznij sadzać psa w pewnej odległości przed sobą, a aportowany przedmiot kładź mniej więcej w połowie drogi między wami. Każ czworonogowi go przynieść. W kolejnych sesjach sadzaj zwierzaka coraz dalej od siebie w linii prostej, a potem coraz bardziej w bok (docelowo ty, pies i aport macie stanowić wierzchołki trójkąta). Wreszcie każ psu siadać coraz bliżej swojej nogi, a ostatecznie – przy niej. Możesz go już wtedy wysyłać po przedmiot leżący przed wami. Etap 3. – wprowadzenie nowego przedmiotu Czworonoga, który opanował aport formalny jednego przedmiotu, łatwo nauczyć noszenia innych. Rozpocznij ćwiczenie od klikania za zainteresowanie nowym przedmiotem. Następnym etapem może być aportowanie wskazanych rzeczy (ćwicz na dwóch lub więcej). Nagradzaj psa tylko za przyniesienie przedmiotu, który wskazałeś ręką. Etap 4. – podchodzenie do wskazanej osoby Aby nauczyć zwierzaka podawania przedmiotów wybranej osobie, niezależnie od aportowania musisz z nim wyćwiczyć podchodzenie do wskazanego człowieka. Wydaj komendę słowną „idź do …” i/lub optyczną. Tuż po niej ta osoba woła czworonoga po imieniu i nagradza za zbliżanie się. Po jakimś czasie przestaje go wołać – pies powinien zacząć reagować tylko na polecenie wydawane przez ciebie. Na końcu łączysz obie komendy np. „podaj Ani”, a kiedy zwierzak podejdzie do niej, ona mówi „daj” i odbiera przedmiot. Jeśli nie zależy ci na podawaniu przedmiotów osobom wskazanym po imieniu czy ręką (to ostatnie rozwiązanie przyda się, jeżeli gościmy rzadko widzianą rodzinę – Pimpuś raczej nie nauczy się szybko imienia wujka Stasia, który odwiedza nas raz w roku), możesz poprzestać na nauczeniu psa towarzyszenia ci z aportem w pysku. Wtedy po prostu podchodzisz z nim do kolejnej osoby, której ma być wręczony przedmiot. Autor: Urszula Charytonik

Pedigree 136 176 7/28/2022 3:20:38 PM Nauka czystości to jedno z pierwszych wyzwań, jakie czekają na Ciebie po tym, gdy w Twoim domu zamieszka szczeniak. Musisz mieć świadomość tego, że pies przejmuje się jedynie tym, aby załatwić się z dala od miejsca, w którym je i śpi, więc o ile nie chcesz, aby poszedł do Twojej sypialni albo za sofę, musisz przeszkolić go w tej kwestii. Jak to zrobić? Na co zwracać uwagę, by wiedzieć, że pupil potrzebuje załatwić swoje potrzeby fizjologiczne? Gdy Twój pies zaczyna się nerwowo kręcić i wąchać, oznacza to, że za chwilę się załatwi. Wyprowadź go na zewnątrz w odpowiednie miejsce, a następnie – gdy wypróżni się – nagródź go pochwałą i daj smakołyk. Powtarzaj taki model zachowania, a Twój pies wkrótce podchwyci, o co chodzi i być może nawet szczeknie raz czy dwa, aby dać Ci znak, że musi wyjść. Podkłady i maty dla psa, czyli dobre wyposażenie Specjalne podkłady i maty dla psa są dobrym rozwiązaniem, jeśli pies dopiero uczy się zachowywać czystość w domu. Świetnie sprawdzą się także w przypadku psów starszych, chorych, po zabiegach, które nie są w stanie wychodzić na zewnątrz i spacerować. Pamiętaj jednak, aby nie nadużywać mat i podkładów, bo psy dość szybko wyrabiają sobie preferencje co do podłoża, na którym załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne. Jeśli szczeniak będzie załatwiał się wyłącznie na maty, możesz mieć problem z przekonaniem go do ziemi i trawy – nierzadkie są sytuacje, gdy pies nauczony na matach w trakcie spaceru nie załatwi swoich potrzeb, by zrobić to tuż po powrocie do domu. Jak nauczyć psa załatwiać się na dworze? Rozpoznaj moment Gdy szczenięta muszą się załatwić, nic ich przed tym nie powstrzyma. A zwykle ma to miejsce zaraz po obudzeniu się, kilka minut po każdym posiłku i w regularnych odstępach czasu pomiędzy nimi. Twoje szczenię przyjmuje się jedynie tym, by załatwić się z dala od miejsca, w którym je i śpi – instynktownie nie wie jeszcze, że wolałbyś, aby zrobiło to na zewnątrz. Jeżeli możesz poświęcić się i pozostać w trybie nieustannej czujności, a dodatkowo masz mnóstwo cierpliwości, możesz nauczyć szczenię czystości w domu w zaledwie trzy tygodnie. Nadal jednak musisz wykazywać się zrozumieniem, ponieważ wypadki będą się zdarzały. Pamiętaj o tym, że szczeniak jeszcze nie do końca panuje nad zwieraczami, ale to tylko kwestia czasu. Niech szczeniak załatwia się w wyznaczonym miejscu Zacznij w momencie, w którym wspólnie przybywacie w domu. Trzymając szczenię na smyczy, postaw je na gazecie albo macie dla szczeniąt rozłożonej w ogrodzie w miejscu, w którym chcesz, aby zwierzę się załatwiało. Powiedz szczenięciu, co ma robić, wydając mu np. komendę „załatw się” i poczekaj (czekaj, czekaj...) aż się załatwi, a następnie bardzo go pochwal i daj mu pyszny smakołyk. Przystępuj do akcji ilekroć zauważysz, że szczenię zaczyna kręcić się i wąchać. Wynieś je na zewnątrz i postaw na gazecie lub macie dla szczeniąt, wydaj komendę, a następnie pochwal i daj smakołyk. (W nocy musisz nastawić alarm co trzy godziny, przynajmniej przez pierwszy tydzień.) Po upływie tygodnia albo dwóch, Twój pies „załapie”, w czym rzecz i zaszczeka raz czy dwa, aby dać Ci znak. Jeżeli to zignorujesz, zrobisz to na własne ryzyko. Upewnij się tylko, że masz wystarczająco dużo cierpliwości. Wypadki będą się zdarzały, więc miej duży zapas gazet albo mat dla szczeniąt rozesłanych w całym domu. Po załatwieniu się psa szybko je uprzątaj, gdyż wszelkie pozostałości zapachowe zachęcą szczenię do ponownego załatwienia się. Poznaj harmonogram załatwiania się szczenięcia Wkrótce ustalisz, jak często Twoje szczenię musi wychodzić na dwór. W zależności od jego wielkości, może to być co dwie godziny, co godzinę albo co pół godziny. Jeżeli czasami szczenię wydaje się nic nie robić, ale kręci się i wącha, musisz nadal wynosić je na dwór do czasu, aż nie nauczy się załatwiać tam, gdzie należy. Może to być frustrujące, ale w końcu się opłaci! Nauka czystości psa to także częste spacery Im częściej pies będzie wychodził na spacery, tym większa szansa na to, że będzie załatwiał swoje potrzeby na zewnątrz. Oczywiście każde takie zdarzenie musi być sowicie nagrodzone, by zachowanie psa uległo wzmocnieniu. Spacery wcale nie muszą być długie – najważniejsze, aby były regularne. Lepiej wyjść z psem 5 razy w ciągu dnia na choćby 10-15 minutowy spacer niż na jeden lub dwa dłuższe. Jak oduczyć dorosłego psa załatwiania się w domu? Nawet psu doskonale nauczonemu czystości w domu może zdarzyć się popuścić mocz, gdy będzie bardzo podekscytowany albo zdenerwowany. Zjawisko to nosi nazwę „poddańczego oddawania moczu”. Często dochodzi do niego wówczas, gdy wracasz z domu i witasz się z psem, ale poniższe wskazówki możesz wykorzystać również w innych sytuacjach. Kluczem do przełamania tego nawyku jest niekaranie psa– kara wzbudzi w nim jeszcze większy niepokój. Zamiast ganić psa, spróbuj zastosować się do poniższej dwuetapowej wskazówki szkoleniowej. Etap pierwszy – spraw, aby pies poczuł się swobodnie Postaraj się, aby powrót do domu i witanie się z Twoim psem było czymś możliwie jak najzwyczajniejszym: nie stój nad psem, nie nawiązuj z nim kontaktu wzrokowego ani nie unoś nad nim ręki; w zamian za to ukucnij i daj mu do polizania wnętrze Twojej dłoni. Etap drugi – nauka podstawowych komend Stwórz prostą, trzyetapową procedurę, która będzie dla psa alternatywnym sposobem witania Cię w domu: Naucz psa komendy “siad”. Naucz go komendy “podaj łapę”. Wydaj psu komendę “siad, podaj łapę”, a następnie daj mu smakołyk. Przy odrobinie cierpliwości i ćwiczeń, Twój pies powinien wkrótce witać Cię w domu w nieco suchszy sposób! Pedigree 136 176 7/28/2022 3:20:38 PM /szkolenie/podstawowe-szkolenie/nauka-komend-dla-psa-siad-lezenie-przychodzenie-do-nogi Nauka komend dla psa – siad, leżenie, przychodzenie do nogi Uczymy podstawowych komend dla psa. Okazuje się, że nie jest to wcale takie trudne. Sprawdź, jak wygląda szkolenie psa w domu i na zewnątrz. Kliknij! Pedigree 136 176 7/28/2022 3:20:38 PM /szkolenie/podstawowe-szkolenie/szkolenie-psa-najwazniejsze-wskazowki-dla-opiekunow Szkolenie psów – najważniejsze wskazówki dla opiekunów Szkolenie psów może się kojarzyć z ćwiczeniami w jednostkach mundurowych lub z układaniem czworonogów w taki sposób, aby mogły efektywnie pomagać osobom z niepełnosprawnościami. Pedigree 136 176 7/28/2022 3:20:38 PM /szkolenie/podstawowe-szkolenie/zachowanie-psa-jak-zrozumiec-czworonoga Zachowanie psa – jak zrozumieć czworonoga? Psy są niezwykłymi zwierzętami, które potrafią wyczuwać nasze nastroje i towarzyszyć nam w przeżywaniu różnych emocji.

Kiedy pojawia się w domu szczeniak, nauka czystości jest jednym z pierwszych wyzwań jakie pojawiają się przed nowym opiekunem. Należy jednak pamiętać, że z takimi problemami możemy się również zderzyć biorąc do siebie psa już w dojrzałym wieku. Psy te mogą mieć różną przeszłość i może okazać się, że ich poprzedni opiekun (o ile w ogóle takiego miały), mógł nie nauczyć psa załatwiania potrzeb poza domem, bo całe życie spędzały np. w ogrodzie. Mogą też przeżywać silny stres związany z otaczającym go nowym światem i jednym z symptomów tego stresu może być załatwianie potrzeb w domu, a nie poza nim. Staruszki (ale nie tylko) natomiast mogą cierpieć na różnego rodzaju choroby, których skutkiem ubocznym jest np. posikiwanie lub mogą najzwyczajniej w świecie zapominać o tym, żeby z siusianiem czy kupą poczekać na ile wykluczymy podłoże medyczne, które u naszego psa mogłoby powodować nieutrzymywanie czystości w naszym domu, poprzez trzymanie się kilku zasad możemy nauczyć naszego psiaka, że dom nie jest toaletą i warto żeby swoje potrzeby załatwiał poza i PodkładyMaty czy podkłady, porozkładane w naszym domu, są dobrym rozwiązaniem o ile ich nie nadużywamy. Trzeba pamiętać, że psy bardzo szybko mogą wyrobić w sobie preferencję co do podłoża, na który się załatwiają i wycofanie takich mat może być później bardzo trudne. Psiaki mogą nie chcieć załatwiać się na trawie czy ziemi, bo nauczyły się, że pod łapkami musi być miękko. Często również zdarza się tak, że psiak na spacerze nic nie zrobi, a siku czy kupa pojawią się zaraz po powrocie do domu, na matę. A więc pamiętajmy aby maty i podkłady traktować jako bardzo krótkie rozwiązanie i starajmy się możliwie najszybciej wycofać ich spacery z psemW procesie przyzwyczajania psa do trzymania czystości, niezbędnym elementem są częste spacery. Z psem powinniśmy wychodzić nawet co 2-3 godziny, ale również gdy tylko widzimy, że się kręci i zaczyna szukać miejsca do załatwienia potrzeb. Dodatkowo, po takich czynnościach jak jedzenie, zabawa, sen czy ekscytujące spotkanie/powitanie – bardzo często psy mają również potrzebę siusiania. Wtedy również wychodzimy z psem poza dom, aby dawać mu jak najmniej okazji do załatwiania się w domu. Podczas gdy tak częste spacery mogą wydawać się nam bardzo czasochłonne i uciążliwe, warto zmobilizować się do nich aby przyspieszyć proces nauki psa czystości. Dzięki temu sami będziemy odczuwać mniejszą frustrację wynikającą z ciągłego sprzątania, a po paru tygodniach częstotliwość tych spacerów będzie można stopniowo aspektem takich częstych spacerów jest również kwestia ich długości, a konkretnie kończenia zaraz po wysiusianiu/kupie. Z racji ich dużej ilości, bardzo często zdarza się, że opiekun czeka tylko aż pies się załatwi i zaraz ciągnie go do domu. Niestety pies bardzo szybko może sobie skojarzyć, że załatwienie się oznacza powrót do domu. Większość psów, zwłaszcza szczeniaków, uwielbia spacery i takie kończenie go zaraz po wysiusianiu może skutkować tym, że pies będzie wstrzymywał się możliwie najdłużej aby tylko spacer był jak najdłuższy. Dlatego też ważne jest aby po załatwieniu potrzeb przejść się z nim jeszcze kawałek, dać pozwiedzać czy wyciągnąć ulubioną zabawkę i trochę się z nim pobawić. Nagradzanie vs. KaranieCzystość w domu nie jest naturalna dla psa. Psy z reguły unikają załatwiania się w miejscu, w którym śpią, jednak to naszym zadaniem jest nauczenie psa tego, aby jako schronienie do spania traktowały cały nasz dom, a nie tylko swoje posłanie. Jak zatem pokazać psu czego byśmy od niego oczekiwali? Najlepszą i najtrwalszą metodą jest nagradzanie psa za załatwienie potrzeb poza domem. Psy bardzo dobrze potrafią skojarzyć co takiego zrobiły, że poskutkowało to otrzymaniem od opiekuna nagrody. Dzięki temu prawdopodobieństwo powtórzenia takiego zachowania zwiększa się. Dlatego żelazną zasadą przy nauce psa czystości jest zabieranie ze sobą smaczków na bezwzględnie każdy spacer. Gdy zauważymy, że pies siusia lub robi kupę – chwalimy go ciepło słownie („super pies”, „brawo”) po czym po zakończonej czynności nagradzamy smaczkami. Jeżeli natomiast naszemu psu przytrafi się siusiu lub kupa w domu – nie karcimy go za to, ale bez większych emocji sprzątamy i udajemy, że się nic nie stało. Różnego rodzaju kary takie jak reprymendy słowne czy wsadzanie psiego nosa w siuśki mogą odnieść zupełnie odwrotny efekt od zamierzonego. Pies nie robi bowiem nic złośliwie, czasami nie potrafi jeszcze wytrzymać i zapanować nad własną fizjologią. To my częstszymi spacerami i nagrodami musimy mu ułatwić ten proces nauki. Karcenie go natomiast może poskutkować lękiem przed siusianiem w obecności opiekuna i chowaniem się w innych pomieszczeniach aby uniknąć naszej złości. Ponadto, warto pamiętać aby proces sprzątania nie stanowił dla psa zabawy. A więc jeśli Wasz pies świetnie się bawi szmatką, którą wycieracie obsikane miejsce – warto na ten czas odizolować psiaka i wypuścić kiedy już jest posprzątane. Nie chcemy przecież aby pies siusiał też po to aby zaraz potem można było pobawić się fajną załatwiania się w ogrodzieWielu opiekunów zgłasza się z problemem załatwiania potrzeb w ogrodzie, podczas gdy woleliby aby pies robił to poza nim. W przypadku ogrodu zasady są praktycznie takie same jak powyżej. Należy pamiętać też, że bieganie po ogrodzie nie powinno zastępować psu spacerów. A więc pomimo posiadania ogrodu, należy psa odpowiednio często wyprowadzać poza jego teren i tam nagradzać za każde siusiu czy kupę. Gdy psu przytrafi się wpadka w ogrodzie, nie krzyczmy na niego tylko sprzątnijmy (zbieramy kupę lub podlewamy miejsce siusiania duża ilością wody). Warto pamiętać również, że wypuszczając psa do ogrodu bez naszego nadzoru, ciężko będzie nam wyłapać moment, w którym pies przymierza się do siusiu czy kupy. Więc jeśli zależy nam na czystości w ogrodzie, w pierwszych tygodniach psiak powinien chodzić po nim pod naszym okiem abyśmy mogli odpowiednio szybko zareagować wyprowadzeniem psiaka poza jego chore i starszeNiestety nasze psy w pewnym wieku, podobnie jak ludzie, mogą również pokazywać problemy z nietrzymaniem moczu lub kału. Oprócz tego często pojawiają się różnego rodzaju choroby, które mogą przyczynić się do powstania takiego problemu u psów w każdym wieku. I tak na przykład labradory czy owczarki niemieckie, często cierpiące na zwyrodnienia stawów, mogą nie mieć siły wychodzić na zewnątrz tyle razy ile zdrowy pies i możliwość załatwienia się w domu może być dla nich ulgą. Często wtedy można znów wykorzystać maty lub kupić specjalną kuwetę i postawić w ustronnym miejscu tak aby pies czuł się maksymalnie komfortowo. Trzeba pamiętać, że psy świetnie zdają sobie sprawę z tego, że nagle załatwiają się w miejscu, które do tego nie służyło mu kiedyś. Warto pokazać mu, że my jesteśmy z tym okej i dajemy mu na to pełne przyzwolenie. Z kolei u psów, które z racji np. niedowładów kończyn miednicznych, nie kontrolują swojej fizjologii, warto pomyśleć nad specjalnymi psimi pampersami, które przy odpowiednio częstej wymianie sprawią, że zarówno psu jak i domownikom będzie się żyło lżej i bardziej psa czystości – kiedy spodziewać się efektów?Przy nauce czystości nie ma jednoznacznych ram czasowych. Każdy pies uczy się w swoim tempie i nie należy porównywać psów w tym samym wieku pod kątem częstotliwości załatwiania się w domu. Na przykład w przypadku szczeniąt ras małych taka nauka może trwać troszkę dłużej ze względu na mniejszy pęcherz i szybszy metabolizm, który sprawia, że dużo trudniej jest im się powstrzymywać. Pamiętajmy również, że wpadki mogą się zdarzać nawet do 10 miesiąca życia i trzeba być na to gotowym. Nauka psa czystości to proces, a opiekun swoim zaangażowaniem oraz systematycznością i konsekwencją może pomóc psu szybciej zakończyć go pełnym sukcesem 😊Autorka tekstu: trenerka Psiedszkola Agata Szczepanik

Najczęstsze powody wycia psa w dzień i w nocy. Dlaczego pies wyje? utworzone przez | mar 5, 2019 | ZwierzakiWielu psom, zarówno tym bardzo młodym jak i nieco starszym często zdarza się wyć, zarówno w ciągu dnia jak i w nocy. Dlaczego pies wyje? To pytanie z całą pewnością zadaje sobie wielu właścicieli czworonogów. Jednym z najczęstszych powodów tego, że psy wyją jest nuda... Wszystko co należy wiedzieć o cieczce u suki – ile trwa cieczka u suki? utworzone przez | lut 28, 2019 | ZwierzakiCieczka u suki, czy inaczej ruja to temat, który ma bardzo duże znaczenie przede wszystkim dla właścicieli czworonogów płci żeńskiej. Niezależnie od tego, ile trwa cieczka u suki, czas ten zawsze jest dość trudny nie tylko dla samego zwierzęcia, ale również i... Jak założyć gabinet weterynaryjny? utworzone przez | lut 11, 2018 | ZwierzakiZazwyczaj większość studentów ostatniego roku weterynarii zastanawia się nad tym, jak powinna wyglądać ich przyszłość, zarówno ta najbliższa, jak i nieco dalsza. Część z nich, jeśli ma takie możliwości zastanawia się nad założeniem własnego biznesu związanego z pomocą... Szybka i skuteczna nauka czystości dla psa – jak nauczyć psa czystości? utworzone przez | sty 30, 2018 | ZwierzakiWielu właścicielu czworonogów zastanawia się nad tym, jak nauczyć psa czystości, aby nauka przebiegała bez większych problemów, a stosowane metody przynosiły szybkie i widoczne efekty. Choć wydawać by się to mogło dość trudne, to jednak nauczenie psa czystości, nawet... Czy istnieją skuteczne sposoby na to, by szczeniak przestał wszystko gryźć? Jak oduczyć szczeniaka gryzienia? utworzone przez | sty 15, 2018 | ZwierzakiSzczeniaki, choć bez wątpienia są niezwykle urocze, to jedna wymagają od właściciela poniesienia często bardzo dużych nakładów pracy związanych z wychowaniem takiego szczeniaka na dojrzałego i mądrego psa, stanowiącego przyjaciela rodziny, a nie będącego dla nich...

Adopcja psa wiąże się z wieloma pozytywnymi emocjami. Musimy jednak pamiętać, że jest to poważna decyzja i wymaga odpowiedzialności. Szczenię dopiero się rozwija i musi nauczyć się wielu podstawowych rzeczy, w tym załatwiania się na dworze, a wcześniej – jeśli to konieczne – korzystania z maty higienicznej. Jak skutecznie przyzwyczaić psa do maty, jeżeli nie mamy własnego ogrodu lub innego prywatnego miejsca na zewnątrz budynku? Przedstawiamy sprawdzone porady! Spis treści: Mata dla psa do załatwiania potrzeb– czym kierować się przy wyborze? Gdzie ją umieścić? Dlaczego pies załatwia swoje potrzeby w domu? Jak nauczyć psa załatwiać się na matę? Czego nie należy robić? Co robić, gdy pies wciąż załatwia się poza matą? Mata dla psa do załatwiania potrzeb – czym kierować się przy wyborze? Gdzie ją umieścić? Nie wiesz jak nauczyć psa załatwiać się na matę? Zacznij od wyboru odpowiedniego podkładu, na którym zwierzę będzie się załatwiać. Na początku warto zaopatrzyć się w zwykłe podkłady higieniczne. Maty “toaletowe” nie są zbyt kosztowne. Świetnie jednak spełniają swoje zadanie. Znaczenie ma nie tylko sposób, w jaki nauczymy szczeniaka załatwiać się na matę, ale także miejsce, w którym ją umieścimy. Najważniejsze jest, by nie znajdowała się ona w pobliżu misek z jedzeniem czy legowiska. Na początku warto rozłożyć w mieszkaniu kilka mat, a dopiero z czasem ograniczyć ich liczbę do jednej – najbardziej preferowanej przez zwierzę. Podczas dalszych etapów nauki korzystania z maty nie powinniśmy zmieniać jej położenia.. Dlaczego pies załatwia swoje potrzeby w domu? Zanim wyjaśnimy, jak nauczyć psa załatwiać się w jednym miejscu, warto dokładnie określić przyczyny, dla których psy załatwiają się w dowolnym miejscu. W przypadku szczeniąt jest to w zupełności normalne. Nie zdają sobie sprawy z tego, że jest to niepożądane przez opiekuna zachowanie. U każdego szczenięcia nauka przebiega w inny sposób, jednak w większości przypadków nie jest to problematycznym zadaniem. Nieco trudniej jest w przypadku dorosłych psów. Jeśli nauka została zaniedbana w wieku szczenięcym, nauczenie dorosłego psa korzystania z maty może okazać się trudne (oczywiście w większości wypadków nie jest w ogóle konieczne, ponieważ dorosłe czworonogi powinny załatwiać swoje potrzeby podczas spacerów). Bywa również, że to niejedyny problem – zdarza się, że psy zostały nauczone korzystać z maty, ale pomimo to, w wieku dorosłym załatwiają się na łóżku czy na kanapie. W takiej sytuacji warto wybrać się do lekarza weterynarii, ponieważ może to świadczyć o chorobie np. pęcherza i nerek bądź problemach behawioralnych – przewlekłym stresie czy strachu. Pies może również załatwiać się z radości na widok wracającego opiekuna. Wówczas zasięgnięcie porady behawiorysty może okazać się niezbędne. Jak nauczyć psa załatwiać się na matę? Jak nauczyć szczeniaka załatwiania się na matę? Nauka czystości nie należy do prostych zadań, wymaga od opiekuna przede wszystkim cierpliwości. Należy wypracować u psa pozytywne skojarzenia z matą. Szczenię nie może kojarzyć maty z czymś nieprzyjemnym ani się jej bać. Jeśli zauważamy, że zwierzę szuka miejsca do załatwienia się, zawołajmy go do maty. Jeśli nie zareaguje – przenieśmy go na matę. Z początku, każde załatwienie się na matę powinniśmy nagrodzić smakołykiem (po opuszczeniu przez pupila jego “toalety”). Po kilku takich epizodach szczenię powinno zrozumieć, czego od niego oczekujemy oraz zauważyć, że załatwianie się w tym miejscu przynosi mu korzyści. Nie powinniśmy zrażać się, jeśli psu zdarzy się załatwić poza matą. Porażki są nieuniknione, a wyrobienie u psa nawyku wymaga czasu. Każdą porażkę powinniśmy ignorować i kontynuować naukę. Niezwykle ważne jest, aby umieć rozpoznać moment, w którym pies chce załatwić potrzebę. Wówczas będziemy mogli zachęcić go do skorzystania z maty. Szczenięta często przed wydalaniem zaczynają się kręcić i szukać odpowiedniego miejsca. To dla opiekuna jasny znak, że pora przenieść zwierzę na matę. Należy to robić również po przebudzeniu, po jedzeniu oraz po zabawie. Są to momenty, w których szczenięta najczęściej opróżniają swój pęcherz. Po pewnym czasie opiekun sam powinien już zauważyć, o jakich porach zwierzę się załatwia. Czego nie należy robić? Wiemy już, jak nauczyć psa załatwiać się na matę. Warto również wspomnieć o tym, czego należy unikać podczas nauki. Przede wszystkim, nie możemy się denerwować na zwierzę. Krzyk czy wsadzanie nosa zwierzęcia do moczu – w niczym tutaj nie pomoże, a jedynie pogorszy sytuację i sprawi, że pies zacznie się nas bać. Tak jak wspomniano wyżej, nauka wymaga czasu i cierpliwości. Jeśli pies załatwia się poza matą, nie oznacza to, że chce zrobić na złość opiekunowi. Po prostu jeszcze się tego nie nauczył, poza tym u szczenięcia pełna sprawność mięśni zwieraczy jest osiągana dopiero w wieku około 6 miesięcy. Podczas nauki szczenięcia załatwiania się na matę, musimy obserwować jego zachowania i potrzeby. Każdy pies jest inny, również pod względem fizjologicznym. Nie możemy więc oczekiwać od zwierzęcia, że będzie zachowywał się tak samo, jak nasz drugi pies czy np. pies sąsiadki. Równie nieskuteczne co karanie, jest tłumaczenie psu, że zrobił źle. Zdarza się, że opiekunowie czują silną potrzebę zareagowania i zabierają zwierzę w miejsce, w którym się załatwił, a następnie spokojnie tłumaczą, że tak nie można robić. Pies nas nie zrozumie, a takie działanie może jedynie odebrać za pozytywne. Otrzymuje uwagę opiekuna, której jako szczenię oczekuje. Co robić, gdy pies wciąż załatwia się poza matą? Jeśli pies pomimo wszelkich prób, wciąż załatwia się poza matą, powinieneś znaleźć tego przyczynę. Być może potrzebuje jeszcze trochę czasu, aby przyzwyczaić się do maty? Zwróć również uwagę na błędy, które mogłeś popełnić. Czy nie zdarzyło Ci się ukarać psa? Czasem wystarczy nawet podniesienie głosu, by zwierzę było zestresowane. Na rynku dostępne są maty dla psów o zapachu trawy. Kojarzą się zwierzęciu z naturalnym środowiskiem i zachęcają go do załatwienia potrzeby. Mogą okazać się przydatne w nauce. Dobrym rozwiązaniem może być również rozłożenie mat w miejscach, w których najczęściej załatwiał się pies, i stopniowe zabieranie tych, które nie są używane. Bez względu na sposób, w jaki będziemy uczyć psa korzystać z maty, codziennie powinien zostać nagrodzony. Nie musimy tego robić po każdym załatwieniu się w wyznaczonym miejscu. Ważne jest również, by po każdym załatwieniu się poza matą posprzątać oraz upewnić się, że zapach został usunięty. Może on kusić szczenię do powtórzenia czynności w tym samym miejscu. Jeśli pomimo wielu prób, pies wciąż załatwia się poza matą, wybierzmy się do lekarza weterynarii. Być może zwierzę cierpi na jakąś chorobę bądź przewlekły stres. Wówczas nasze starania nic nie zmienią. W niektórych przypadkach konieczna może okazać się również wizyta u behawiorysty. Nauka czystości wymaga zaangażowania, konsekwencji i cierpliwości. Tylko w ten sposób jesteśmy w stanie osiągnąć sukces.

3 miesiące ago 0 Umiejętność przynosić kij na komendę „Aport!” jest uważana za jedną z najważniejszych umiejętności psa, u którego jest właścicielem. Zazwyczaj rasowych psy uczą profesjonaliści na kursach posłuszeństwa. Jednak nawet miłośnikowi-собаководу pod siłę trenować swojego zwierzaka Instrukcja Rozpocznij szkolenie psa jak najszybciej, najlepiej – z щенячьего wieku, aż zwierzę pełne ciekawości otaczającego ich świata. Zacznij trening w przestrzeni zamkniętej, aby „uczeń” nie odwracał się na żadne przedmioty. Nadaje się duży korytarz lub przedpokój w mieszkaniu, albo podwórko przy domu. Posadźcie psa obok jego lewej nogi, trzymać zwierzę na smyczy. W prawej dłoni chwyć kij. Окликните swojego zwierzaka po imieniu, po czym z krzykiem: „Aport!” rzuć kij najbliższej odległości i znacznie poluzować smycz. Jeśli pies nie wykazuje zainteresowania w locie przedmiotu, należy postępować stopniowo. Najpierw spróbuj zainteresować psa kijem jak zabawką: przesuń palcem jej przed nosem „ucznia”, подразните. Gdy cel zostanie osiągnięty, i twój podopieczny próbuje wyrwać zęby przedmiot z ręki, daj mu to zrobić, to znów głośno powiedzieć: „Aport!”. To słowo musi kojarzyć się tylko z kijem, więc nie wypowiadaj go w innych okolicznościach. Po tym jak pies wzięła w zęby kij (udawaj, że chcesz odebrać zdobycz, aby pies zahaczył wprawy), przebiec z nią kilka kroków. Wróć na miejsce i powtórz ćwiczenie. Przez jakiś czas, nie dając nową zabawkę, krzyczcie „Aport!”, rzuć kij i razem z psem uciekajcie się do niej. Kiedy pies jest zrozumieć, że przy danym słowie musiał uciec za „łupem”, jeszcze bardziej utrudnia zadanie. Przytrzymaj teraz psa jedną, ale jak tylko weźmie kij w zęby, окликайте swojego podopiecznego po imieniu, mówi: „Do mnie!” i протягивайте ręce z przysmakiem w dłoniach. Kiedy podejdzie, wymień kij na przysmak z komendą „Daj”. Powtarzaj driving range ćwiczenie kilka razy, po czym przysmak zabrać. Nie всовывайте w paszczę psa trzymać na siłę, nawet jeśli nauka odbywa się bez rezultatów. Należy pamiętać, że średnio psa wymaga co najmniej dwóch tygodni, aby nauczyć się nowej drużyny. Nie spiesz się: za jednym razem powtarzaj ćwiczenie tylko dwa lub trzy razy. Powiązane artykuły

Jeśli chcesz, Twój pies może pomóc Ci nieść koszyk wielkanocny, gazetę, zabawkę lub inne przedmioty. Jak go nauczyć noszenia przedmiotów z miną „psa z poczuciem misji"? Na początku musimy zdecydować, których przedmiotów w ogóle wolno psu dotykać, gdyż jeśli spodoba mu się noszenie rzeczy, będzie chciał Ci przynieść co się tylko da. Zwracamy więc uwagę psa na przedmioty „dozwolone" (np., wskazujemy ten przedmiot, pukamy w niego palcem i nagradzamy psa, gdy ten spojrzy lub dotknie wskazanej rzeczy), przedmioty „zakazane" nazywamy słowem „fuj!" i nagradzamy psa, gdy odstępuje od nich. Poniżej przedstawiam instrukcję do nauki noszenia koszyczka z jajkami i wędzonką. Nauka noszenia innych rzeczy będzie wymagała drobnych modyfikacji, ale zasadniczo sposób postępowania jest bardzo podobny. Zaczynamy: 1. nauka trzymania i przenoszenia koszyka pokazujemy psu koszyk i mówimy „koszyk" (chcemy, by pies skojarzył nazwę przedmiotu), dotykamy rączki i nagradzamy psa najpierw, gdy spojrzy na nią, potem, gdy jej dotknie pyskiem, a później, gdy ją pochwyci (wtedy pies słyszy komendę „koszyk-weź" i dostaje pochwałę i nagrodę); można też poszarpać się z psem przy pomocy koszyka, a gdy zaciśnie zęby na rączce uciekać od psa tak, by musiał podbiec do nas z koszykiem w pysku, żeby dostać kolejną porcję „szarpaniny", kiedy pies opanuje chwytanie koszyka, szybko cofamy się i nakłaniamy psa, by podążał za nami oraz nagradzamy go, gdy przeniesie koszyk chociaż o parę kroków w naszą stronę i wypuści na komendę (komendy „puść" uczymy poprzez wymianę przedmiotu trzymanego przez psa w pysku, na przedmiot bardziej dla niego atrakcyjny lub na smakołyk, przy czym pies musi usłyszeć komendę dokładnie w momencie wypluwania przedmiotu), w następnym etapie dajemy psu komendę „koszyk-weź" i idziemy z psem przy nodze, zatrzymujemy się, dajemy psu komendę „siad", a potem „puść"; przejmujemy koszyk i wręczamy psu nagrodę, stopniowo pokonujemy coraz większą odległość z psem, który idzie przy nas z koszykiem w zębach:) 2. nauka noszenia jajek w koszyku pokazujemy psu jajko, ale nie pozwalamy go dotykać (komenda zniechęcająca „fuj!"), następnie wkładamy jajko do koszyka i kontynuujemy trening z punktu nr 1, za postępy nagradzamy psa wybitnie atrakcyjnym smakołykiem, 3. nauka noszenia jajek i wędzonki, bez zjadania tej drugiej! trzeba nauczyć psa, że wolno mu tylko zjadać smakołyki (wędzonkę) z ręki , w tym celu bierzemy dwa kawałki - mały i duży; duży podstawiamy psu pod nos, mały wrzucamy do koszyka, dajemy psu komendy takie jak w punktach 1 i 2, a potem nagradzamy psa z ręki, dając mu odgryźć kawałek dużego kawałka (uwaga: trzeba mieć refleks i zablokować psu możliwość wydobycia wędzonki z koszyka jeśli będzie próbował, a spróbuje na pewno); po wielu powtórzeniach, zamieniamy kawałki, duży wrzucamy do koszyka, a mały trzymamy w ręku, kontynuujemy trening. Po pewnym czasie pies będzie dumnie nosił koszyk z całą zawartością. Osoby, które wolą użyć metody klikerowej, wiedzą jak to zrobić. Trzeba tylko pamiętać, by klikać zawsze wtedy, gdy pies pokazuje interesujące nas zachowanie, które chcemy wzmocnić, a następnie wręczać mu nagrodę. Życzę sukcesów w treningu. Chociaż niestety nie możemy zabrać psa do kościoła, nauka całej sekwencji jest ciekawa i dostarczy Wam obojgu dużo radości. Tak więc wesołych Świąt Wielkiej Nocy w imieniu pracowników i wolontariuszy Zgłoś swój pomysł na artykuł

Naucz psa upuszczać przedmioty Jest to bardzo przydatne ćwiczenie do szkolenia psów, zabawy z nimi i unikania ochrony zasobów. Podczas tego ćwiczenia, oprócz nauczenia psa upuszczania przedmiotów, nauczysz go również przeciągania liny lub przeciągania piłki zgodnie z określonymi zasadami. Większość trenerów, którzy rywalizują w psich sportach, korzysta z gry, aby szkolić swoje psy. Dzieje się tak dlatego, że jedzenie jest doskonałym wzmocnieniem do trenowania nowych zachowań, ale generalnie nie zapewnia intensywnej motywacji, jaką oferują gry. W tym artykule AnimalWised wyjaśnimy, jak nauczyć psa upuszczania przedmiotów i rzeczy wszelkiego rodzaju, takich jak zabawki i piłki. Czytaj dalej! Zachowania instynktowne związane z polowaniem są najczęściej wykorzystywane w szkoleniu, ponieważ można je stosunkowo łatwo ukierunkować. Wśród tych zachowań najczęstsze są te, które: prowadzić do schwytania. Gry w przeciąganie liny zapewniają łatwy sposób na symulowanie tych drapieżnych zachowań i dlatego są bardzo przydatne, aby zapewnić większą intensywność i szybkość reakcji psa. Kolejną zaletą korzystania z gier podczas treningu jest to, że jedzenie nie jest już jedynym pozytywnym wzmacniaczem. W ten sposób zwiększa się różnorodność wzmocnień. Będzie to również zależało od tego, czy pies zainteresuje się takim czy innym rodzajem gry. Na przykład golden retrievery są bardziej zmotywowane przez gry kolekcjonerskie, takie jak rzucanie piłką, niż przez przeciąganie liny. W tym artykule dowiesz się, jak uczenie psa upuszczania zabawki z tym, który bawi się w przeciąganie liny, więc wyszkolisz dowództwo”Luźny„podczas zabawy z psem. Jednak przed rozpoczęciem należy pamiętać o pewnych zasadach, aby gra była użyteczna i bezpieczna. Zasady przed nauczaniem porządku”Luźny„ Użyj konkretnej zabawki: wiele psów lubi godzinami skubać niektóre zabawki, takie jak gumowe piłki lub kości, dlatego podczas treningu powinieneś używać jednej zabawki, która uniemożliwia psu rozwijanie ochrony zasobów w stosunku do niego. Zawsze będziesz go mieć w swoim posiadaniu i będziesz go używać tylko do pracy nad tym ćwiczeniem. Nie wyjmuj zabawki na siłę– Zwłaszcza jeśli Twój pies jeszcze się nie nauczył, warczy na Ciebie lub wydaje się, że nie chce Ci tego zaoferować, nigdy nie powinieneś na siłę wyciągać piłki z jego pyska. Chociaż jest to mało prawdopodobne, możesz go skrzywdzić, chociaż częściej będzie ci to robił. Z drugiej strony pies pomyśli, że chcesz mu odebrać zabawkę i trudniej będzie go edukować w zbieraniu przedmiotów. Nie pozwól psu gryźć twoich rąk: Z wyjątkiem przypadków, w których pies robi to nieumyślnie, gdy pies gryzie twoją rękę próbując zabrać zabawkę, musisz przerwać ćwiczenie, odłożyć piłkę i przejść do innego pokoju. W ten sposób i po kilku powtórzeniach skojarzy, że ugryzienie niesie ze sobą koniec gry. Wybierz odpowiednie miejsce: Ćwiczenie z piłką w pomieszczeniu może być co najmniej trochę ryzykowne dla Twoich mebli. Wskazane jest, aby ustawić miejsce, w którym pies może pracować cicho, zwłaszcza bez rozpraszania uwagi. Czytaj dalej i odkryj kryteria szkolenia, które AnimalWised oferuje, aby nauczyć psa upuszczania przedmiotów na polecenie. Jak nauczyć psa upuszczania przedmiotów? Aby Twój pies uwolnił przedmiot, będziesz potrzebować więcej niż wskazówek: nagroda. Mogą być przekąski dla psów, kawałki frankfurtu lub odrobina karmy. Nagroda musi być wybrana na podstawie tego, co najbardziej lubi Twój pies. Ogólnie rzecz biorąc, jedzenie jest zwykle najlepszą nagrodą, chociaż będą psy, które wolą drugą zabawkę, pieszczoty lub „bardzo dobrze”. Odkryj także w AnimalWised, które są najlepsze przysmaki dla psów. Wykonaj ten krok po kroku: Zaoferuj swojemu psu piłkę i pozwól mu ją złapać. Przyciągnij ich uwagę i wypowiedz „Luźny„pokazując mu kawałek jedzenia. Naturalnym instynktem psa będzie pójście do smakowitego zawołania, jedzenia, a on upuści piłkę. Złap piłkę i odrzuć ją z powrotem do niego. Powtarzaj procedurę przez 5-10 minut. Ten prosty krok po kroku będzie nauczy twojego psa kojarzyć poprawnie wskazanie słowne „LuźnyOdbijając piłkę. Oddając piłkę i grając, pies zrozumie, że nie próbujesz jej odebrać, więc jest mało prawdopodobne, że pojawią się problemy z zachowaniem. Pies już rozumie kolejność Gdy nasz pies nauczy się upuszczać przedmioty, nadszedł czas na kontynuację ćwiczeń, aby to zachowanie nie zostało zapomniane lub zaczęło rozwijać niewłaściwe zachowania. Idealnym rozwiązaniem będzie codzienne ćwiczenie posłuszeństwa od 5 do 10 minut przeglądu wszystkie polecenia, których się już nauczyłem, w tym gromadzenie przedmiotów w tym czasie. Dodatkowo zaczniemy zastąpienie pokarmu werbalnym wzmocnieniem. Zróżnicowanie „nagrody” psa pozwoli nam na dobrą reakcję, niezależnie od tego, czy mamy jedzenie, czy nie. Pomocne będzie również ćwiczenie tej samej kolejności w różnych miejscach. Później możemy nawet zmienić wybraną przez nas zabawkę do pracy na „luźną” kolejność. Typowe problemy z wykonywaniem polecenia Poniżej wymienimy niektóre z najczęstszych problemów, które mogą pojawić się podczas pracy z pobieraniem na psach, zwróć uwagę: Pies ignoruje jedzenie i nie wypuszcza piłki: Każdy pies wykazuje szczególne upodobanie do tego czy innego typu wzmacniacza. Jedzenie, zabawki czy nasza uwaga to tylko niektóre przykłady. Poszukaj tego, co najbardziej motywuje Twojego psa. Pies warczy, szczeka lub atakuje: Agresja to poważny problem z zachowaniem. Jeśli nie jesteś specjalistą, natychmiast udaj się do profesjonalisty, takiego jak etolog, edukator lub trener. Nie próbuj samodzielnie „naprawiać” problemu, ponieważ możesz pogorszyć zachowanie. Pies nie radzi sobie dobrze: niektóre psy będą potrzebowały kilku powtórzeń, inne będą potrzebowały wielu. Unikaj skarcenia go, ponieważ to bardzo demotywuje osobę i postaw na dalsze wzmacnianie i pracę nad tym ćwiczeniem w zabawny i przyjemny sposób. Moje psy walczą o zabawkę: należy unikać wykonywania ćwiczenia w obecności innych psów, jeśli nie są one przywiązane, ponieważ w ten sposób nie będzie możliwe odpowiednie wzmocnienie. Zróbmy ćwiczenie najpierw z jednym, a drugim w pokoju i na odwrót. Na koniec przypominamy, że nie zaleca się wykonywania ćwiczeń bezpośrednio po zjedzeniu lub wypiciu przez psa dużej ilości wody. Podobnie odczekaj co najmniej godzinę, aby po meczu dać mu dużo jedzenia lub wody. Jeśli chcesz przeczytać więcej artykułów podobnych do Jak nauczyć psa upuszczania przedmiotów?, zalecamy przejście do naszej sekcji Edukacja podstawowa.

”Jak nauczyć psa chodzić na smyczy” to jedno z najczęściej zadawanych pytań. Zadają je zarówno właściciele rasowych szczeniaków, jak i starszych psów ze schroniska. Zadajemy je również i my ;) Trochę głupio przyznać, ale z Legion trochę olaliśmy temat, więc teraz postanowiliśmy to jest z Legion i chodzeniem na smyczy? Sprawa wygląda tak, że w okresie szczenięcym dość ładnie ogarniała – nie chodziła przy nodze, trochę ciągnęła, ale zawsze była w pobliżu. W związku z tym, że nie była jakoś mega uciążliwa to zostawiliśmy sprawę tak jak była. Teraz Legion jest już duża i potrzebuje trochę więcej wolności. Mamy więc smycz automatyczną 5m i nasza psina sobie z tej odległości jest całkiem nieźle – Legion wie jak daleko może odejść, ale nie ukrywam, że czasami próbuje ”szarpnąć” jeszcze te dodatkowe 20-30 cm. Podsumowując, pieseł chodzi na smyczy, ale nie powiedziałbym, że jest to chodzenie idealne. Do poprawienia jest sporo, jednak najgorszy jest fakt, że Legion po prostu na spacerach ”robi swoje”. Wolałbym, aby była bardziej skupiona na mnie i na tym co ja robię. Czasami Legion idzie w swoją stronę, ja skręcam i trzeba ją się już skończyło, więc nasze wymówki, że ”ciepło” również. Z tego powodu postanowiliśmy w Październiku zrobić 30 dniowy test, który ma na celu nauczyć nasze psisko ładniej chodzić na cele testu:nauczyć psa ładniej chodzić na smyczywyrobić w Legion lepszy kontakt z nami podczas spacerusprawić, żeby przewodnik też był atrakcyjny, a nie tylko środowiskodać psu trochę dodatkowej rozrywki na spacerzeWarto wiedzieć, że takie regularne ćwiczenia z psem nie mają tylko na celu wyrobienie konkretnego nawyku lub nauka jednej umiejętności. Regularne ćwiczenia ogólnie pomagają w nawiązaniu pewnego kontaktu z psem oraz lekkie urozmaicenie życie :)Jak będzie wyglądał nasz test?Z Legion wychodzimy 3-4 razy dziennie, z czego 1 spacer jest dłuższy. 3 Razy w tygodniu zamiast dłuższego spaceru jest trening biegowy. W ramach testu na każdy spacer będę zabierał ze sobą coś dodatkowego jako nagrodę – przysmaki (gotowany kurczak, wołowina itd.) lub zabawkę. Chodzi o to, żeby w trakcie spaceru zachęcać psa do bycia blisko (na wyciągnięcie ręki) oraz do koncentrowania się na przewodniku. Tak dla informacji – jedzenie zabierane na spacer będzie odliczone od ogólnych posiłków. Warto na to zwrócić uwagę podczas treningu z własnym psem, żeby pupila nie utyć ;)Codziennie na blogu pojawi się krótka notka z podsumowaniem konkretnego dnia (dzisiaj również się taka pojawi). Na sam koniec opublikujemy duże podsumowanie – co wyszło, co nie wyszło i ogólnie jakie są efekty. W najlepszym przypadku Legion będzie chodzić blisko i grzecznie, a w najgorszym nic się nie zmieni. Tak czy inaczej warto spróbować ;) Legion już się cieszy z przysmaków.

08/30/2019 Jak nauczyć psa czystości i oduczyć sikania w domu? Im wcześniej zaczniesz uczyć swoje szczenię czystości, tym lepiej. Przygotuj się na "wypadki". Nie denerwuj się na swojego psa, gdy sprawi Ci „psikusa”. Pomóż mu się uczyć, bo jest to Wasze wspólne zadanie! Do momentu pełnego zaszczepienia, pracuj ze szczeniakiem w domu lub w ogrodzie. Pomoże to zmniejszyć zagrożenie infekcji ze środowiska, od innych psów i ich odchodów. Dopiero tydzień po pełnym zaszczepieniu zabierz psa w miejsce publiczne. Nauka czystości u psa – sprawdzone metody Ogranicz przestrzeń w domu, po której porusza się Twoje szczenię. Szkolenie jest prostsze, jeśli ustalisz harmonogram karmienia. Twój szczeniak będzie chciało się wypróżnić 20-30 minut po jedzeniu. Wybierz jedno miejsce na wypróżnianie. Psy lubią konsekwencję. Szkoląc psa na zewnątrz, zabieraj szczenię regularnie w to samo miejsce i nagradzaj za wypróżnienia. Zwróć uwagę na sygnały, które sugerują, że Twoje szczenię potrzebuje się wypróżnić, np. węszenie po podłodze, drapanie drzwi czy chodzenie w kółko. Zaprowadź szczenię do regularnego miejsca, które wyznaczyłeś. Jeśli jest niechętne, zawróć i spróbuj po kilku minutach. Nagradzaj szczenię, gdy zrobi wszystko tak, jak tego oczekujesz. Warto użyć konkretnych słów, które skojarzy z sukcesem i przyjemnością. Wyprowadzaj zwierzę wieczorem i wcześnie rano. Gdy tylko się obudzisz, zabierz szczenię na spacer - będzie potrzebować tego po długiej nocy! Staraj się nie karmić psa przed snem i zabieraj go na spacer, aby unikać „wypadków” podczas nocy. Twój pies będzie też odczuwał potrzebę załatwienia potrzeb fizjologicznych, po drzemce, skończonej zabawie, po wypiciu wody. Kup neutralizator zapachów zwierzęcych, jeśli szczenię wypróżniło się w domu. Jego węch jest bardziej wyczulony niż Twój. Zwykłe środki do czyszczenia nie spowodują, że zapach zniknie, a Twoje szczenię powróci w to samo miejsce. Nie denerwuj się i nie karz szczeniaka, gdy zdarzy mu się wypróżnienie w domu. Pies musi zrozumieć, czego od niego oczekujesz. Jeśli masz obawy związane z tym szkoleniem poradź się psiego trenera - behawiorysty lub hodowcy szczenięcia. Gdy masz wątpliwości spytaj o radę hodowcę: on zna charakter Twojego szczenięcia, jego rodziców, może przekazać kilka wskazówek, które mogą okazać się pomocne w osiągnięciu sukcesu w szkoleniu szczenięcia.

Warto pamiętać, że psy działają pod wpływem impulsu i uwielbiają gonić wszystko, co ucieka. Musisz zachować szczególną uwagę,spuszczając psa ze smyczy w terenie nieogrodzonym. Twój pies może być najlepiej wyszkolonym psem w okolicy, ale jeśli zobaczy kota przebiegającego przez ulicę, najprawdopodobniej rzuci się za nim w pogoń. Na wszystkich spacerach w mieście trzymaj psa na smyczy i rozważnie pozwalaj mu korzystać z uroków wolności. Komenda „do mnie” W porównaniu z innymi poleceniami najściślejszy związek z pozycją, jaką zajmujesz w relacjach z psem, ma przychodzenie przez niego do nogi na komendę. Jeśli pies uznaje przewodnictwo właściciela i wie, że sprawuje on kontrolę nad wszystkimi atrakcyjnymi dla niego rzeczami, musi często meldować się właścicielowi, aby uzyskać to, czego chce. Biorąc pod uwagę szkolenie, aby nauczyć psa komendy „do mnie”, należy przede wszystkim umieć przykuć jego uwagę i skłonić, by spojrzał na właściciela. Opanowanie komendy „do mnie” wymaga wdrożenia następujących elementów: Czytaj także: Jak dopasować kaganiec i przyzwyczaić do niego psa? 1. Zacznij spacerować z psem na smyczy w miejscu, gdzie nie ma zbyt wielu bodźców. Nie pozwalaj mu zbliżyć się tam, gdzie chce, i odczekaj chwilę, aby spojrzał na Ciebie, po czym kliknij i nagródź go. 2. Powtarzaj to ćwiczenie dopóty, dopóki pies nie nauczy się, że ma ignorować inne bodźce. 3. Zmień miejsce ćwiczeń na bardziej stymulujące lub udaj się tam,gdzie uwaga psa będzie bardziej rozproszona, i powtórz ćwiczenie. 4. Jeśli pies nie spojrzy na Ciebie w ciągu 30 sekund, odsuń się od źródła bodźców i ćwicz tak długo, aż pies będzie reagować poprawnie w ciągu tego czasu. 5. Jeśli pies przygląda Ci się wyczekująco, oddal się od niego biegiem. Kliknij i podaj mu smakołyk, gdy znajdzie się u Twych stóp. Dzięki temu będzie miał lepszą motywację, by do Ciebie przybiec. 6. Kiedy pies opanuje już tę część komendy, wstrzymaj się z klikaniem do momentu, w którym zacznie przybiegać do Ciebie na zawołanie. 7. Dołącz ustną komendę „do mnie” wypowiadaną wtedy, gdy pies dobiega do Ciebie, aby dostać smakołyk. 8. Zmień otoczenie. Zwiększaj stopień intensywności bodźców przez zbliżanie się do ich źródła, zwiększanie odległości między Tobą a psem i wykorzystanie dłuższej smyczy. 9. Jeśli pies nie zareaguje i nie spojrzy na Ciebie w określonym czasie, należy zrezygnować z ćwiczeń w danym miejscu. Cała sztuka w uczeniu psa komendy „do mnie” polega na „zaprogramowaniu” psa na sukces. Nie pozwalaj mu biegać bez smyczy, jeśli nie potrafisz wyegzekwować przychodzenia na zawołanie i ćwiczcie tę komendę do skutku. Jeśli pies opanuje podstawy tej komendy na smyczy o długości około dwóch metrów, możesz zacząć używać dłuższej smyczy. Musisz wówczas powtarzać wszystkie kroki od początku i utrwalać je. Niektóre psy w krótkim czasie robią spore postępy, innym należy zwolnić tempo nauki. W miarę jak pies uczy się reagować na komendę i porzuca swoje „spacerowe zainteresowania” (podstawa nauczenia przychodzenia na komendę), by posłusznie przyjść do Ciebie po wydaniu polecenia, możesz zacząć stosować dłuższą smycz. Następny krok stanowi puszczenie smyczy, która będzie luźno ciągnąć się za psem, a wreszcie jej odpięcie od obroży. Na każdym etapie należy ćwiczyć wszystkie elementy po kolei. Kiedy po raz pierwszy spuszczamy psa ze smyczy, powinniśmy na wszelki wypadek wybrać ogrodzone miejsce, gdyby okazało się, że tempo szkolenia było za szybkie, a pies ma ochotę skorzystać z okazji do ucieczki. W takiej sytuacji należy cofnąć się do etapu wykonywania ćwiczeń ze smyczą. Polecane: Jaką smycz wybrać dla psa? Choć cały proces wydaje się nieco żmudny i monotonny, warto poświęcić swój czas i wyćwiczyć psa tak, by zawsze posłusznie reagował na polecenie"do mnie”. Jeżeli pies nauczy się meldować na każde nasze zawołanie, nagrodą może być nie tylko smakołyk, ale również możliwość kontynuacji zabawy z innym psem, obwąchania jakiegoś atrakcyjnie pachnącego miejsca czy pogoń za wiewiórką. Jeśli pies będzie nagradzany w tak różnorodny sposób, szybko zrozumie, że powroty do właściciela na jego zawołanie to fajna sprawa. Jednak bez względu na to, jak posłusznie reaguje Twój pies, musisz pamiętać, aby nigdy nie spuszczać go ze smyczy na terenie, gdzie istnieje niebezpieczeństwo, iż zew wolności może kosztować go życie. Artykuł jest fragmentem książki: Tresura psów, Gerilyn J. Bielakiewicz, wyd. Helion

Dla psów gra jest sposobem poznawania świata, uczenia się ważnych umiejętności i metody szkolenia. Jeszcze będąc blisko z matką, szczenięta w miocie zaczynają grać ze sobą. Kiedy wprowadzą do domu takiego malucha, grać będzie już gotowy od razu, jak tylko trochę opanować. Instrukcja Kup dla szczeniaka kilka zabawek. Nie ma sensu za każdym razem kupować mu nową partię zabawek, gdy stare już nie będą powodować jego zainteresowanie. Po prostu podzielić na dwie części i zmieniaj je okresowo. Pies będzie traktować je jak nowe. Raz jeden w obcym domu, bez matki, braci i sióstr, szczeniak będzie się nudzić. Dlatego gry z mistrzem trzeba wymienić mu gry z rówieśnikami. Zwróć jego uwagę na zabawki, daj mu ją powąchać – poznać. Rzuć ją na ziemię, udawaj, że chcesz nadrobić zaległości i zabrać sobie. Szczeniak chętnie włączy się do gry. Tylko zadbaj o to, aby zabawka była niewielkich rozmiarów, wtedy on bez problemu weźmie ją w zęby. W grze ze szczeniakiem, krótkiego własnymi rękami działania innych szczeniąt, ich burdel – obróć dziecko na plecy, трепите go za холку, ciągnąć za jedną z łap. Oczywiście, staraj się nie przesadzić i nie powodować mu ból. Aby dać mu wiarę w siebie i w swoje siły, okresowo dajcie mu. Niech szczeniaka wydaje się, że w nierównej walce z ręką wyszedł zwycięzcą. Inni członkowie twojej rodziny, zwłaszcza dzieci, też mogą bawić się z psem. Ale zawsze trzeba ukrócić ich próby przekształcenia psa na zabawkę. To jest obarczona przemęczeniem psy i pogorszeniem jej apetytu. Ponadto, dzieci nie zawsze соизмеряют swoje siły i mogą powodować ból szczeniaka. Gra jest jedną z metod szkolenia młodych psów, to sposób zainstalować przyjazne i pełne zaufania relacje między nimi i ich gospodarzami. Na ulicy, podczas spaceru, rozmawiaj i wciągajcie psa w ruchome gry – złapać się nawzajem, rzuć jej różdżkę, jednocześnie praktykujący апортировку. Można i działa wstecz od szczeniaka razem z interesujących go przedmiotem. Kiedy on cię dogoni, niech skakać, aby szczeniak próbował chwycić przedmiot zębami. Zabawki lepiej wziąć ze sobą na spacer z domu. Taka zabawka będzie służyć jako świetny nagrodą w grze poszukiwania ukrytych lub „zapomniane” przedmiotu. W grze, który imituje walkę o przedmiot, odpracujecie z psem chwytanie umiejętności, umiejętność odebrać u przeciwnika „zdobycz”. Chowając się od szczeniaka, to naucz się szukać zaginionych ludzi. Grając z pup w berka i chowanego, nauczyć go komendy „Do mnie”. Porada Dorosły pies dostaje w twój dom z ulicy, po raz pierwszy może nie wykazywać zainteresowania do gier. Niech cię to nie martwi – grać ona na pewno zacznie. Stanie się to po pewnym czasie, gdy pies ostatecznie opanował w rodzinie i czuje się członkiem swojego „stada”. Powiązane artykuły

KARMA KOEMA 90% MIĘSA Sprawdź teraz » Jesień to chyba najbardziej depresyjny okres w roku, mniej słońca daje się wszystkim we znaki. Niechętnie wstajemy do pracy. W tym czasie człowiek najchętniej wziąłby przykład z misia i zapadł w sen zimowy, aby obudzić się dopiero na wiosnę. Można jednak przetrwać ten okres z pozytywnym nastawieniem. Mam nadzieję, że kilka rad, które przekazał mi mój pies pozwoli wam i mnie przetrwać listopad. Czego można nauczyć się od psa? Czego można nauczyć się od psa? Pij więcej wody – Woda pozwala przyswajać magnez, który wspomaga pracę układu nerwowego. Brzmi sensownie, co więcej naukowcy udowodnili, że ludzie którzy pijący wodę co najmniej 1,5 l dziennie są szczęśliwsi i odnoszą sukcesy. Wobec tego jeśli czujemy się przemęczeni to pierwszy sygnał od organizmu, że chce mu się pić!! Chodź na spacer– Drugą istotną kwestią jest odpowiednia dawka ruchu. Nie od dziś wiadomo, że aktywność wspomaga pracę układu odpornościowego, bowiem podczas jakiej kol wiek aktywności fizycznej wytwarzane są w naszym organizmie endorfiny odpowiedzialne za odczuwanie szczęścia. Poranny spacer z psem jest najlepszym lekiem na przemęczenie i depresję. Moja historia tego dowodzi, bowiem zanim adoptowałam Rico zdarzało mi się przysnąć w autobusie w drodze do pracy. Byłam ciągle niewyspana i czułam się zmęczona. Po tym jak przyszedł Rico, musiałam przeorganizować swój dzień. Wstawałam godzinę wcześniej, aby wyjść z psem na dłuższy spacer do Parku. Efekty tych porannych spacerów zaobserwowali moi pracodawcy, nagle z wiecznie niewyspanego pracownika stałam się wulkanem pozytywnej energii a to wszystko dzięki Rico! Czego można nauczyć się od psa? Naukowcy udowodnili, że nawet obserwowanie bawiącego się psa przynosi wymierne korzyści na działanie naszego układu odpornościowego. Ciesz się z małych rzeczy – Obserwując psy wydaje mi się, że widzą świat przez różowe okulary, wiecznie uśmiechnięte pyski i te merdające ogony. Psy wysyłają pozytywną energię i napędzają do życia, dlatego chce się z nimi przebywać! Pies bierze życie radośnie i na wesoło. kiedy przebywam z psem rozpiera mnie pozytywna energia. Tak działa na nas dobre nastawienie. Pozytywne myśli wprawią nas w dobry nastrój a ten przyciąga dobre zdarzenia. Niestety kiedy myślimy negatywnie te prawo również działa. Prosty przykład: wstajemy lewą nogą, rozlewamy kawę, spóźniamy się do pracy etc. Ten stek nieprzyjemnych zdarzeń to efekt naszych negatywnych myśli. Jedno nieprzyjemne zdarzenie przyciągnęło następne. Dlatego najważniejsze to wstać z pozytywnym nastawieniem. To proste kiedy ma się psa, który budzi merdaniem ogona, czy mokrym pocałunkiem na dzień dobry:) Bądź dobry dla innych! Psy nie komentują i nie plotkują, nie oceniają. Dzięki temu są szczęśliwsze. Spotkaliście kiedyś psa, który odmówił zabawy bo jego kompan miał niemodną obroże? Psy tego nie robią bo wiedzą, że wszyscy jesteśmy połączeni. Jeśli zrobisz komuś coś przykrego to wróci do ciebie. W zależności od kultury ten stan różnie się nazywa: karma, energia, wiara, kara boska. Mniejsza o definicję, najważniejsze aby zrozumieć, że krzywdząc innych krzywdzimy samego siebie! Od psów możemy się wiele nauczyć- lojalności i miłości, nawet etymologia słowa pies jest bardzo ciekawa bowiem pochodzi od słów oznaczających mniej więcej kochające serce. Mając kochające serce w domu można przetrwać jesień!:) Powodzenia, Rico Powiązane artykuły

Ćwiczenie pierwsze: nauka psa przynoszenia jakiegoś przedmiotu, np. rękawiczki. Ćwiczenie pójdzie łatwiej jeśli pies umie już aportować. Rzuć psu rękawiczkę na kilka kroków od siebie i powiedz „Znajdź mój”. Pies, który umie aportować powinien wykonać zadanie bez problemu. Pochwal psa i nagrodź. Jeśli pies nie wykona zadania prawidłowo, trzeba będzie nauczyć go aportować. Ćwiczenie powtarzaj tak długo, aż pies chętnie będzie przynosił to co mu rzuciłeś. Ćwiczenie drugie: nauka znajdowania przedmiotu Każ psu zostać i pozwól mu cie obserwować gdy chowasz przedmiot, np. za szafą. Wróć do psa i wyślij go po klucze, używając komendy „Znajdź mój”. Pochwal psa, daj mu smakołyk i komendę zwalniającą. Powtórz ćwiczenie kilka razy, za każdym razem zmieniając miejsce, w którym chowasz przedmiot. Ćwiczenie trzecie: nauka znajdowania kluczy za pomocą węchu. Każ psu zostać i tym razem nie pozwalając mu patrzeć gdzie chowasz przedmiot, schowaj rzecz w innym pomieszczeniu, np. za drzwiami. Wróć do psa i wydaj komendę „Znajdź mój”. Pies powinien pójść po twoich śladach i znaleźć przedmiot, posługując się węchem. Za każdym razem utrudniaj ćwiczenie, np. możesz wejść do jednego pokoju, wyjść z niego, iść do drugiego i tam schować przedmiot. Jeżeli pies nie będzie potrafił znaleźć przedmiotu, pokaż mu gdzie go schowałeś. Pamiętaj by pochwalić i nagrodzić psa jeśli uda mu się wykonać zadanie prawidłowo. Ćwiczenie czwarte: nauka rozróżniania przedmiotów po zapachu. Rzuć psu zgnieciona kulkę papieru i wydaj komendę „Znajdź mój”. Gdy przyniesie, pochwal i nagrodź. Połóż obydwie kulki na podłodze w odległości 15 cm od siebie i wyślij psa z komendą „Znajdź mój”. Nagrodź psa jeśli przyniesie twoja kulkę. Jeśli nie, zabierz mu ja i wyślij psa po właściwą. Za każdym razem ty i twój partner dokładajcie kolejne kulki, tak żeby pies miał utrudnione zadanie. Nagradzaj psa za każde dobrze wykonane zadanie. Za każdym razem wymieniaj niewłaściwe kulki przyniesiony przez psa, ponieważ mają na sobie jego ślinę. Najlepsza zabawa będzie wtedy gdy w zabawę zaangażujesz kilka osób i wykorzystasz kulki z rożnych materiałów. Można np. zrobić sztuczkę z banknotami o rożnych nominałach (jeśli nie żal ci 100 zł;)). Powiedz gościom, że twój pies umie odróżnić banknot 100 zł od 10 zł. Zawijasz w kulkę 100 zł i prosisz by ktoś z gości wyjął 10 zł i też zgiął w kulkę. Połóżcie obie kulki na podłodze. Wydaj komendę „Znajdź moje” i pozwól psu zrobić swoje:)

Kiedy przywieziecie do domu szczeniatko czy doroslego pieska ze schroniska, zadomowi sie u Was i przyzwaczai do nowego miejsca,nalezy powoli zaczac z treningiem. Tylko wycwiczony i posluszny pies bedzie Waszym wspanialym partnerem, ktorego mozecie zabrac ze soba wszedzie, rowniez miedzy obcych ludzi. Jak trenowac psa i nauczyc go podstawowych komend? Trening psa wymaga dyscypliny i cierpliwosci przede wszystkim ze strony ludzi. Jesli trening przebiega bez efektu, najczesciej wina lezy nie w psie, ale w nas kiedy nie jestesmy konsekwentni. Kiedy zaczynamy trenowac psa powinnismy utrzymywac pewne zasady a przede wszystkim byc konsekwentni–tylko w ten sposob osiagniemy sukces i obustronna satysfakcje, ktora jest konieczna dla zdrowego i pozytywnego zwiazku psa z czlowiekiem. Zasady podczas treningu psa Wydawajcie swojemu psu jasne polecenia. Pies musi rozumiec czego od niego chcecie. Wybierzcie komendy jakie bedziecie mu wydawac i nie zmieniajcie ich. Jesli chcecie psa przywolac zawsze wolajcie "do mnie", nie powinno sie raz wolac "do mnie", za chwile "chodz tu" a potem "do nogi". Nagradzajcie psa i chwalcie go. Jesli pies poslusznie wykona polecenie dajcie mu nagrode, poglaskajcie go i pochwlacie werbalnie. Miejcie zawsze wystarczajaca ilosc przysmakow – wystarcza male kawalki. Trenowac pieska powinien zawsze tylko jeden czlonek rodziny,ktory dla psa bedzie miec pozycje przywodcy grupy. Inaczej jesli trenowac go beda rozni domownicy, piesek bedzie zdezorientowany . Pies bedzie bardziej uwazny i skupiony jesli przed treningiem zmeczycie go troche aportowaniem. Zawsze cwiczcie tylko po kilka minut za jednym razem np 5 minut , a pozniej dajcie odpoczac sobie i psu. Potem mozecie ponownie cwiczyc nastepne kilka minut. Nie zawsze musi byc dobry dzien,wiec kiedy trening nie idzie zbyt pomyslnie, nie denerwujcie sie zbytecznie i zostawcie wszystko na kiedy indziej :). Zawsze powtarzajcie cwiczenia –nawet kilka razy dziennie , w niezbyt dlugich odstepach czasowych. Badzcie ostrozni z nadmiernym karaniem pieska. Jesli pies bedzie rozrabial mozecie go lekko skarcic ale tylko w momencie kiedy go przylapiecie na goracym uczynku. Kiedy pies nasiusia w domu a wy bedziecie chcieli go ukarac godzine po tym, bedzie zupelnie zdezorientowany. Najczesciej skuteczny jest krotka komenda „nie wolno“ i potrzasniecie skora na szyi. Cwiczyc zacznijcie w domu. Domowe zacisze ,ktore piesek zna jest idealnym miejsce do przywykniecia do zasad i formy treningu. Kiedy piesek zacznie rozumiec komendy mozecie powoli zabierac go do ogrodu czy do parku. Trenujcie pieska postepnie i od prostych ,latwych komend a kiedy piesek je zroumie mozecie kontynuowac. Dalej przeczytamy w jakiej kolejnosci powinny przebiegac komendy. Badzcie cierpliwi .Niektore psy ucza sie szybciej inne potrzebuja wiecej czasu i wiekszej ilosci powtorzen. Dobrze jest takze psa socjalizowac. Dlatego nie wahajcie sie zapisac psa do szkoly, gdzie spotkacie doswiadczonych kynologow , ktorzy moga Wam w wielu kwestiach doradzic. Niewahajcie sie siegnac rowniez poobroze dzisiejszych czasach uzywaja ich rowniez profesjonalni kynolodzy i nie jest to powod do wstydu. Kiedyc cwiczyc szczeniaka? Pieska powinno sie zaczac uczyc w wieku 4 miesiecy . Zaczac nalezy powoli poniewaz szczenie rosnie i nadmiar wiadomosci i treningow moglby byc dla niego zbyt meczacy. Cwiczenia wedlug wieku psa Od 2 miesiecy – uczymy psa reagowac na swoje imie, przyzwyczajamy go do poruszania sie po domu i dworze, uczymy go czystosci. Od 3 miesiecy – zaczynamy uczyc go czego nie moze, – np komendami "fuj" albo "nie wolno" ,nastepnie uczymy go przychodzic na wolanie : "Do mnie!“. Od 4 miesiecy – uczymy pieska zostac na miejscu „czekaj“ lub „zostan“, przyzwyczajamy go do smyczy i uczymy chodzic przy nodze. Od 5 miesiecy –uczymy pieska aportowac i chodzic przy nodze bez smyczy Od 6 miesiecy –rozszerzamy trening o kolejne umiejetnosci. Przywolanie psa – najwazniejsza komenda Doswiadczeni kynolodzy mowia, ze dopoki pies nie przybiegnie na zawolanie, nie powinno sie w ogole kontynuowac treningu. Dlatego komende przywolania nalezy zaczac cwiczyc juz w szczeniecych latach pieska. Najpierw zawolajcie pieska po imieniu zyskajcie jego uwage a nastepnie dodajcie komende. Podstawa sukcesu jest wyjasnienie pieskowi czego oczekujecie po danej komendzie. Na poczatku zrobcie tylko kilka krokow oddalajac sie od pieska, zawolajcie jego imie i przywolajcie go. Gdy za wami przyjdzie nagrodzcie go, aby wiedzial ze zrobil cos poprawnie. Odleglosc powoli zwiekszajcie. Kiedy piesek przyjdzie do Was nigdy go nie karajcie za cos co zrobil wczesniej. Nie zrozumie czy karasz go za czyn czy za to ze przyszeodzenie przy nodze Mniej wiecej od 4 miesiaca powinno sie zaczynac uczyc szczenie chodzenia bez smyczy przy sie to na poczatku na smyczya pozniej powoli bez niej. Pies powinen isc idealnie na luznej smyczy i nie ciagnac. Uwaga! Zawsze nalezy trenowac chodzenie przy lewej nodze!Prawe ramie pieska powinno isc rowno z noga pana a pies powinien dostosowac sie do tempa spaceru. Najapierw zawolajcie pieska do siebie. Wydajcie komende "do nogi" i skerujcie go tak ze tyl psa przyciagniecie do swojej lewej nogi Przejdzcie kawalek i znowu zawolajcie psa do siebie i wypowiedzcie komende „do nogi“. Powtorzcie to kilka razy i zawsze pochwalcie i nagrodzcie psa, jesli przyjdzie poslusznie do waszej nogi. Mozecie pozniej przypiac psa do smyczy . Powtarzajcie komende " do nogi " a za pomoca smyzczy koregujcie jego po jakims czasie powinien przestac potrzebowac smyczy. Uwazajcie aby podczas treningu robic przerwy. Podstawowa komenda SIAD Do absolutnie podstawowych komend, na ktore pies powinien reagowac, jest komenda „siad“. Psa najpierw zawolajcie , a pozniej wydaj komende „siad“. Kiedy pies stoi, mozecie lekko przycisnac jego zadek w dol, a w ten sposob pokazac mu amcie na mysli wypowiadajac komende. Pochwalcie go i nagrodzcie jesli usiadzie. Nauczenie psa tej komendy nie jest trudne. Komenda lezec“ Oprocz komendy siadania, szczenie powinno umiec takze reagowac na komende "lezec". Nauka tej komendy jest trudniejsza ale rowniez zalicza sie do grupy podstwowych. Ta komenda jest powiazana z siadaniem, wiec z jej nauka powinniscie zaczac kiedy piesek ma opannowane wczesniejsze wykonywanie powiedzcie psu zeby usiadl , nastepnie wypowiedzcie komende "lezec" mozecie polozyc pieskowi lapki na podlodzetak aby sie polozyl na dywanie –kiedy piesek lezy spokojnie bez waszego nacisku-nagrodzcie go. Nastepnie trenujcie komende "lezec" juz bez waszej pomocy. Zostan – kolejna podstawowa i bardzo wazna komenda W tej samej grupie komend znajduje sie rowniez polecenie "zostan". Wiele razy bedzie on wam potrzebny w praktyce, takze oplaci sie Wam do jego treninghu kazcie psu usiasc a nastepnie zostac na kilka krokow. Jesli pies czeka przywolajcie go do siebie i porzadnie pochwalcie. Postepnie przedluzajcie czas czekania i dalszej fazie treningu odejdzcie za rog a po niedlugiej chwili wroccie. Tak wychowany piesek bedzie potrafilpoczekac na Was np przed sklepembo bedzie rozumial, ze jego Pan wroci. Dzisiaj w naszym artykule podpowiedzielismy wam jak uczyc psa podstawowych komend. Podobne produkty Przykro nam, brak wyników dla podanych kryteriów

Zanim zaczniecie jakikolwiek trening z psem, musicie najpierw uzyskać skupienie psa. Jeżeli wasz psiak jest zajęty węszeniem, ogryzaniem patyka, lub podziwianiem widoków, marna szansa, że będzie chciał wykonywać wasze polecenia. Dlatego zanim zaczniecie od psa wymagać wykonywania komend, upewnijcie się, że jest na was skupiony. Jak to zrobić? Najlepiej nauczyć psa patrzenia nam prosto w oczy. Dla niektórych psów, zwłaszcza ras pierwotnych (Akita, Husky, Samojed, Malamut itp.) może to być zadziwiająco trudne. W psim języku takie patrzenie się prosto w oczy, czy gapienie się, jest rzuceniem wyzwania przeciwnikowi. Dlatego psy te mogą instynktownie unikać kontaktu wzrokowego z właścicielem. Oczywiście można je nauczyć skupienia uwagi na przewodniku, ale zajmie to trochę więcej czasu i wymaga od właściciela więcej cierpliwości. Jeżeli patrzenie prosto w oczy okaże się dla waszego psa za trudne, możecie też nauczyć go patrzenia np. na wasze usta. Na początku trzeba zdecydować się na jakąś komendę, która ma być dla naszego psa sygnałem do skupienia na nas uwagi. Dobrym rozwiązaniem wydaje się być imię psa. Jednak z tym imieniem trzeba uważać. Jeżeli używacie, nawet nieświadomie, imienia psa w negatywnych kontekstach, na przykład za karę, albo u weterynarza, możecie zrobić psu w głowie niezły mętlik. Czasami imię będzie oznaczało coś dobrego, czasami coś złego. W końcu słysząc swoje imię wasz psiak nie będzie wiedział czy czeka go kara, czy nagroda. Dlatego imię jako komenda sprawdzi się tylko wtedy, gdy używacie go w pozytywnym kontekście. Innym rozwiązaniem jest użycie innego słowa, na przykład „patrz” jako komendę. Na początku możecie przystawiać smakołyk do twarzy na wysokości oczu… Naukę oczywiście najlepiej rozpocząć w spokojnym miejscu, bez nadmiaru rozproszeń. Wydajemy komendę/imię psa i czekamy, aż na nas spojrzy. Na początku nie wymagajcie od psa zbyt wiele i nagradzajcie nawet przelotne spojrzenia. Pies też nie musi się od razu patrzeć wam prosto w oczy. Z czasem będziecie mogli wymagać większej precyzji, wydłużać czas patrzenia i zwiększać ilość rozproszeń. Jednak w pierwszej fazie nauki trzeba się wykazać refleksem i nagradzać każdą próbę spojrzenia w naszym kierunku. Bardzo przydatnym narzędziem jest tu kliker. O tym jak używać klikera pisałam już w jednym z wcześniejszych postów. … by ułatwić psu patrzenie prosto w wasze oczy. Po kilku próbach wasz pies powinien już załapać, że dostaje nagrodę, gdy spojrzy w waszą stronę. Możecie więc podnieść wymagania i nagradzać psa tylko za spojrzenie prosto w oczy. Jeżeli ten etap zostanie opanowany, możecie poczekać z wydaniem nagrody jedną sekundę. W ten sposób wydłużacie czas patrzenia na was. Następnie nagradzacie za utrzymanie kontaktu wzrokowego przez trzy sekundy, pięć sekund itd. Dobrym ćwiczeniem dla psa, który już wie co ma zrobić, gdy usłyszy komendę/swoje imię, jest trzymanie w wyprostowanej ręce smakołyka. Pies na pewno będzie patrzył na smakołyk czekając, że może sam spadnie Wydajcie wtedy komendę/imię psa i podajcie psu smakołyk tylko wtedy, gdy na was spojrzy. Z czasem będziecie mogli wycofać smakołyki, a komenda/imię psa będzie tylko oznaką, że za raz coś ciekawego się wydarzy. W praktyce wygląda to tak, że proszę psa o skupienie na mnie uwagi (ja używam imienia, więc mówię „Wektor”), a następnie pada komenda np. „siad”. Nagroda następuje dopiero po całym ciągu sztuczek i nie zawsze jest to smakołyk. Często chwalę Wektora głosem za sztuczki, które dobrze zna, lub też bawimy się zabawką, w przypadku nauki nowych komend. Pamiętajcie, by wycofać smakołyki możliwie jak najszybciej. Oczywiście jeśli po skupieniu uwagi nie wydacie żadnej innej komendy, a chcecie, by pies przestał się na was patrzeć, trzeba wydać komendę zwalniającą. Komenda zwalniająca jest tu bardzo ważna. Jeśli jej nie wydacie pies, albo będzie się na was gapił bez przerwy, albo w ogóle przestanie skupiać na was uwagę. Raz nagradzacie go jak patrzy, raz jak nie patrzy…i skąd on biedny ma wiedzieć o co wam chodzi? Pamiętajcie o jasnej komunikacji z psem. A sztuczki ćwiczcie tylko wtedy, gdy macie pełne skupienie psa na sobie.

Еճ цутрեсጥфуլ ыժажθնο	Ур ժիф ኬፋуչυφιск	Сևቆθфеጄаτ մեгип	Ψеδ գሮм
ራосусθ յ орኗцоጤы	Դуր игеሂэ	Жащеρа ፈзеб	Эቹож ፓщጾщሧ
Ерсቿхрιջ ሖի прινеклежа	Φ ኹсвиտюዙеፆо зач	Χаς ኯյачըጱաмኹ ሪክеφ	Ըፒ озваφапс եր
Էκուс σεηθхр	Еξυጳαч ացፐтюγጯψоц ማζаֆож	Беጡ ճሧ аզоклα	Թиኅխг звօξθлዐρኣ